Nomoj de Dio en la Biblio: Malsamoj inter versioj

Neniu ŝanĝo en grandeco ,  antaŭ 2 monatoj
eviti redirekton
(Forigi originalan esploradon)
(eviti redirekton)
 
* ''''Olam''': ''Mondo''.
 
* '''[[AdonaiAdonaj]]''': ''Sinjoro''.
 
* Ofte asociita al tiu troviĝas '''Tzevaoth''' aŭ '''Sabaoth''': ''Sinjoro de la taĉmentoj'' aŭ ''Sinjoro de la armeoj'' (estis la maniero por enbati la ĉiopovon de Dio) super ĉio reference al la hebreoj, al la multegoj de [[Anĝelo|Anĝeloj]] aŭ ankaŭ de bestoj, fiŝoj, flugbestoj <ref>Pri la «Sinjoro de la armeoj» poetas la psalmo 23: «... la Sinjoro forta kaj potenca, la Sinjoro potenca en batalo. [...] Kiu estas tiu reĝo de la gloro? La Sinjoro de la armeoj». La esprimo, fakte, estas uzata ankaŭ de Hanna, la malfekunda generonta Samuelon, petanta filon. Ĉar la esprimo, senigita el sia antropologia origino, ŝajnas bildigi Dion perforta, oni provis traduke interpreti per «Dio arbitracianto de la militoj, kaj la traduko al la itala de la liturgia ''Sanctus'' oni rifuĝiĝis en «Dio dell’universo» (Dio de la universo). </ref>
La termino «Sinjoro» en la Malnova Testamento:
 
* referencas al Dio mem (''[[AdonaiAdonaj]]'');
{{quote|Aŭskultu, [[Izraelo]] (hebree: ''[[Shema]], Israel''), la Sinjoro estas nia Dio, la Sinjoro estas unika ([[Readmono]]n 6,4-9; 11, 13-21 kaj [[Nombroj]] 15, 37-41)}}
 
== Vidu ankaŭ ==
 
* [[AdonaiAdonaj]]
* [[Biblia Tetragramo]]
* [[Elohim]]