Marŭan la 1-a: Malsamoj inter versioj

[kontrolita revizio][kontrolita revizio]
Enhavo forigita Enhavo aldonita
e Ĝazid -> Jazid
e {{Umajadaj kalifoj}}
Linio 1:
{{Informkesto homoreganto}}
'''Marŭan la 1-a''' aŭ ''MarwánMarŭān ibn al-HákamḤakam'' (623-685) (en [[araba]]: مروان بن الحكم) estis la kvara [[kalifo]] de la [[Umajida Kaliflando]], kiu ekhavis la kontrolon de la dinastio post lia kvazaŭkuzo Muaŭija la 2-a abdikis en 684. La ascendo de Marŭan, nome la plej influa membro de la klano, markis ŝanĝon en la stirpo de la umajida dinastio el posteuloj de [[Abu Sufjan ibn Harb]] por iĝi posteuloj de Al-Hakam ibn Abi al-As, estinte ambaŭ nepoj de Umaja ibn Abd Ŝams (kiu nomigis la dinastion). Al-Hakam estis nevo-kuzo de la tria el la [[Kvar Justaj Kalifoj]] nome [[Uthman ibn Affan]].
 
La profeto [[Mahomedo]] sendis ambaŭ kaj ilian patron, Hakam ibn al-Aas, al ekzilo, kun la ordono nereveni. Dum la regado de Uthman, li ordonis la revenon de Marŭan kaj eble de lia patro. Marŭan profitis sian rilaton kun la kalifo kaj estis nomumita guberniestro de [[Medino]]. Variaj postaj historiistoj kiel [[Ibn Tajmija]] kaj la [[Sunaismo|sunaistoj]] ĝenerale demandas sin pri la aŭtenteco de tiu historio, ĉar ĝi ne venas de verkisto post la morto de Mahomedo.
Linio 11:
 
Li estis la patro de Abd al-Aziz (patro de Umar la 2-a), de [[Abd al-Malik ibn Marŭan|Abd al-Malik]], kiu sukcedis lin kaj de Al-Himar (patro de [[Marvano la 2-a|Marŭan la 2-a]]).
{{Umajadaj kalifoj}}
 
{{Bibliotekoj}}