1-a Resurtronigo (Francio): Malsamoj inter versioj

sen resumo de redaktoj
[kontrolita revizio][kontrolita revizio]
e (Forigo de la ŝablono(j) LigoElstara kaj/aŭ LigoLeginda laŭ VP:FA)
Neniu resumo de redakto
 
{{Informkesto pereinta ŝtato}}La '''1-a Resurtronigo''' estas periodo en la historio de Francio, en kiu mallonge revenis sur la trono de Francio la dinastio de la [[burbonoj]], inter la abdiko de [[Napoleono Bonaparte|Napoleono la 1-a]] printempe de 1814 kaj la [[Cent-Tagoj]], en marto 1815. La reĝimo stariĝis post la venko de la [[Sesa Koalicio]] ([[Unuiĝinta Reĝlando]], [[Rusia Imperio|Rusio]], [[Reĝlando Prusio|Prusio]], [[Svedio]] kaj [[Aŭstra Imperio|Aŭstrio]]) en la [[Kampanjo de Francio (1814)|kampanjo de Francio]], kiam la lando estis laca pro la konfliktoj okazintaj en la [[1-a Imperio (Francio)|1-a Imperio]]. Kiam la aliancitaj potencoj estis dividitaj pri la persono lokota sur la trono de Francio, subtila ludo okazis inter la ekziliĝintaj burbonoj, la francaj institucioj kaj la eksterlandaj potencoj, antaŭ la abdiko de la imperiestro en la 6-a de aprilo malfermis la vojon al [[Ludoviko la 18-a (Francio)|Ludoviko la 18-a]], kiu eniris [[Parizo]]n fine de la monato kaj ekloĝis en la palaco [[Tuileries]].
 
La nova reĝimo estis konstitucia : temas, por pacigi la landon, miksi la revenon de la monarkio kun iuj ĉefaj akiritaĵojn de la [[franca Revolucio de 1789]]. Por tio, la suvereno konsentas al la francoj la [[ĉarto de 1814|ĉarton de 1814]]. La reĝa povo estis restarigita konservante parton de la individuaj rajtoij akiritajn en la Revolucio. Dum sia mallonga ekzisto, la reĝimo provis repacigi la landon. Tiu metodo malplaĉis al la plej ekstremismaj monarkiistoj, kiuj esperis venĝon pro la damaĝoj suferintaj en la revolucia periodo, kiam la reveno de la eklezia povo kaj la redukto de la armeoj rapide kreis malamikojn al la reĝimo.
41 942

redaktoj