Cibelo: Malsamoj inter versioj

42 bitokojn aldonis ,  antaŭ 1 monato
sen resumo de redaktoj
[kontrolita revizio][kontrolita revizio]
Neniu resumo de redakto
Neniu resumo de redakto
{{Informkesto rolulo|stilo=helena Mitologio}}'''Cibelo''' origine estis [[Frigio|frigia]] [[diino]] (en [[antikva greka lingvo]] Κυβέλη ''Kybélê'', nomo al kiu ofte oni donas la [[etimologio]]n «tiu de la hararo» se oni konsideras ĝin greka anstataŭ frigia) estis la diino de la [[Patrino Tero]] kiu estis adorata en [[Anatolio]] ekde la [[neolitiko]]. Cibelo estis la personigo aŭ diigo de la fruktodona grundo, diino de la [[kaverno]]j kaj [[montaro]]j, [[murego]]j kaj [[fortikaĵo]]j, de la [[Naturo]] kaj la [[bestoj]] (ĉefe la [[leono]]j kaj [[abelo]]j). Ĝia ekvivalento en la romia mitologio estis [[Magna Mater]], la Granda Patrino. Ŝia titolo «Mastrino de la bestoj», kiun ankaŭ ricevis la minoika Granda Patrino, revelacias ŝiajn praajn paleolitikajn radikojn. Ŝia dieco ankaŭ rilatiĝas al la vivo, morto kaj resurekto. Ŝia edzo kies kultado aperis iom pli malfrue, estis ŝia filo [[Atiso]]. Ĉi tiu diino estas reprezentata sur ĉaro kiu simboligas la superecon de la patrino Naturo, al kiu eĉ subiĝas la povaj leonoj kiuj tiras la ĉaron.[[Dosiero:Cibeles con Palacio de Linares closeup.jpg|eta|[[Fontano Cibelo|Cibelo]], kun la [[Palaco Linares]] fone ([[Madrido]], [[Hispanio]])]]Ŝi estas nomata ankaŭ Cibeleso aŭ Cibelea. Laŭ [[Francisko Azorín]] '''Cibelea''' estas ''Mitologia greka diino, edzino de Saturno, dipatrino. Simbolis la teron, k. la artistoj ŝin reprezentis per fortika virino kronita k. akompanita de leono-j''.<ref>[[Francisko Azorín]], arkitekto, [[Universala Terminologio de la Arkitekturo]] (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 39.</ref> Li indikas [[etimologio]]n el ''Cibelo'', propra nomo de monto en Malgranda azio, kaj de tie la greka ''Kibele'' kaj latina ''Cybele''.<ref>Azorín, samloke.</ref>
[[Dosiero:Cibeles con Palacio de Linares closeup.jpg|eta|[[Fontano Cibelo|Cibelo]], kun la [[Palaco Linares]] fone ([[Madrido]], [[Hispanio]])]]
'''Cibelo''' origine estis [[Frigio|frigia]] [[diino]] (en [[antikva greka lingvo]] Κυβέλη ''Kybélê'', nomo al kiu ofte oni donas la [[etimologio]]n «tiu de la hararo» se oni konsideras ĝin greka anstataŭ frigia) estis la diino de la [[Patrino Tero]] kiu estis adorata en [[Anatolio]] ekde la [[neolitiko]]. Cibelo estis la personigo aŭ diigo de la fruktodona grundo, diino de la [[kaverno]]j kaj [[montaro]]j, [[murego]]j kaj [[fortikaĵo]]j, de la [[Naturo]] kaj la [[bestoj]] (ĉefe la [[leono]]j kaj [[abelo]]j). Ĝia ekvivalento en la romia mitologio estis [[Magna Mater]], la Granda Patrino. Ŝia titolo «Mastrino de la bestoj», kiun ankaŭ ricevis la minoika Granda Patrino, revelacias ŝiajn praajn paleolitikajn radikojn. Ŝia dieco ankaŭ rilatiĝas al la vivo, morto kaj resurekto. Ŝia edzo kies kultado aperis iom pli malfrue, estis ŝia filo [[Atiso]]. Ĉi tiu diino estas reprezentata sur ĉaro kiu simboligas la superecon de la patrino Naturo, al kiu eĉ subiĝas la povaj leonoj kiuj tiras la ĉaron.
 
Ŝi estas nomata ankaŭ Cibeleso aŭ Cibelea. Laŭ [[Francisko Azorín]] '''Cibelea''' estas ''Mitologia greka diino, edzino de Saturno, dipatrino. Simbolis la teron, k. la artistoj ŝin reprezentis per fortika virino kronita k. akompanita de leono-j''.<ref>[[Francisko Azorín]], arkitekto, [[Universala Terminologio de la Arkitekturo]] (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 39.</ref> Li indikas [[etimologio]]n el ''Cibelo'', propra nomo de monto en Malgranda azio, kaj de tie la greka ''Kibele'' kaj latina ''Cybele''.<ref>Azorín, samloke.</ref>
 
== Notoj ==
42 559

redaktoj