Vjaĉeslav Molotov: Malsamoj inter versioj

e
"Teherano" ĝustigita al "Tehrano"
e ("Teherano" ĝustigita al "Tehrano")
Antaŭ komenciĝo de la [[dua mondmilito]] (majo de 1939), [[Stalin]] eksigis la ĝistiaman eksteraferan ministron - [[Maksim Litvinov|Maksim Maksimoviĉ Litvinov-on]] - kaj nomumis Molotov ties posteulo. Li subskribis en tiu pozicio la sovetan-germana neatakan pakton kun la nazia Germanio en aŭgusto de 1939, kiu misfmiĝis kiel [[pakto de Molotov–Ribbentrop]] (pli detale legu tie).
 
Stalin transprenis en majo de 1941 la prezidantan postenon de la Ministra Konsilio (pli frue Popoldelegita Konsilio), Molotov tiam iĝis unua vic-ĉefministro. Post la germana atako kontraŭ la Sovetunio (junio de 1941), li aniĝis en la novkreita Ŝtata Patrujdefenda Komitato, kiu posedis la veran ĉefan potencon dum la milito. Sukceso de Molotov estis la paktoj kun Britio kaj Usono. Li partoprenis en la konferencoj de laaliancanoj en [[TeheranoTehrano]] (1943), [[Jalto]] (1945) kaj [[Potsdam]] (1945) same ĉe la konferenco en [[San Francisco]] (1945), kie fodiĝis [[UN]]. Li montris obstinan malamikecon en la dummilitaj traktadoj kun la okcidentaj aliancanoj kontarŭ ili.
 
Li abdikis en 1949 pri la posteno eksterafera ministro, sed post morto de Stalin (marto de 1953) li revenis en la oficon. Lin eksigis [[Ĥruŝĉov]] en junio de 1956 pro politika malkonsento. En novembro samjara, li iĝis ŝtata kontrola ministro, sed post aliĝo al „kontraŭpartia grupo”, kiu sensukcese provis forigi Ĥruŝĉovon en junio de 1957, oni eksigis lin el la partiaj kaj ŝtataj psotenoj, pozicioj. Poste li estis ambasadoro en Mongolio, poste li reprezantis la Sovetunuion en la Internacia Atomenergia Asocio (1960–61). Li plu kritikis Ĥruŝĉovon kaj pro tio oni foigis lin en 1962 el la Komunista partio de Sovetunio. Li retiriĝis dum la lastaj vivjaroj.
761

redaktoj