Malfermi la ĉefan menuon

Ŝanĝoj

1 019 bitokojn aldonis ,  antaŭ 16 jaroj
aldonis j kaj plivastigis klarigon; aldonis alternativan analizon
[[Lingvo]] > [[Lingvistiko]] > [[Gramatiko]] > [[Fonetiko]]
'''Duonvokalo'''. estas vokalo, kiu ne formas silabon (en Esperanto '''j''' kaj '''ŭ'''), sed nur [[Diftongo|diftongojn]] (aj, ej, oj, uj, aŭ, eŭ, oŭ), kiuj jam formas silabojn. EscepteNur escepte '''ŭ''' povas troviĝi antaŭ vokalo: ŭa (infana ploro), ŭaks (rano), ŭo (nomo de la litero); dum '''j''' tre ofte troveblas en tia pozicio: ja, je, ju, joviala. Ideale oni prononcu la silabkomencajn duonvokalojn same kiel la silabfinajn, sed pro influo de kelkaj nacilingvoj multaj esperantistoj emas fari distingon, plifermante la buŝon: Ekzemple, kaj en la [[Norvega lingvo|Norvega]] kaj la [[Angla lingvo|Angla]] lingvo la vorto por "jes" estas prononcata respektive [ja/<sup>i</sup>a] (aŭ eĉ [<sup>e</sup>a]) kaj [jes/<sup>i</sup>es], dum [[Germana lingvo|Germanlingvanoj]] diras [<tra>j</tra>a] kun eta froto. Simila malsamo troveblas inter [[Franca lingvo|Franca]] ''oi'' [ŭi] kaj Angla ''we'' [<tra>ŭ</tra>i] "ni"
La rezulto estas ne ''duonvokalo'', sed (duon)[[konsonanto]].
En analizoj de interalie la [[Hispana lingvo]] oni kutime kalkulas ankaŭ ''duonvokalo+vokalo'' [[diftongo]]. Se senfrote prononcata, tiu analizo povas esti defendata taŭgi ankaŭ por Esperanto. Tiukaze, la nombro de diftongoj en nia lingvo duobliĝas, kaj eĉ [[triftongoj]] atesteblas.
3 680

redaktoj