Optika signorekono: Malsamoj inter versioj

sen resumo de redaktoj
[nekontrolita versio][nekontrolita versio]
(evoluita --> evoluigita k. s.)
Neniu resumo de redakto
Originale ĝi estis evoluigita al aŭtomata tekstorekono de diversaj skribotipoj, kiuj estis uzataj en ĉekoj. Tiuj skribotipoj estis tiel formitaj, ke la rekoniloj povis ilin – sen grava kalkula bezono – deĉifri, dividi inter ili. Tiel la skribotipo ''OCR-A'' estas uzata por tre diversaj signoj, ''OCR-B'' por pli similaj signotipoj, kaj ''OCR-H'' por manskriboj.
 
La kreskantaj povumoj de la moderna [[komputilo]] kaj la pliboniĝantaj algoritmoj permesasebligas ankaŭ la rekonon de "normalaj" presitaj signoj ĝis la manskriboj (tiu lasta gravas ekz. ĉe leterodistribuo en la [[poŝto]]).
 
La moderna tekstorekono entenas la rekonon de la diversaj litertipoj kaj -grandoj kaj tiel certigas la preskaŭ plej originalfidelan reaperigon.
La elirpunkto estas bildo ([[rastruma bildo]]), kiu estas farita el dokumento per [[skanilo]], [[cifereca fotilo]] aŭ [[videokamerao]]. La signorekono okazas en tri ŝtupoj:
# '''Paĝo kaj formata rekono:''' La bildaj datenoj estas dividitaj je grava areo (teksto, bildosubskriboj) kaj je negrava areo (figuraĵoj, blankaj partoj, linioj).
# '''modelaModela rekono:''' La pikselmodelo de la teksta areo estas komparata kun modeloj en la [[datenbanko]] kaj okazas kruda ciferecigo.
# '''Erarokorekto:''' La kruda ciferecigo estas komparata kun vortoj de la programa vortaro kaj eble korektita laŭ lingvistikaj kaj statistikaj spertoj. Multaj programoj proponas propran korektadon.
 
42

redaktoj