Teorio de impeto: Malsamoj inter versioj

34 bitokojn forigis ,  antaŭ 11 jaroj
sen resumo de redaktoj
e (r2.7.1) (robota aldono de: it:Teoria dell'impeto)
Neniu resumo de redakto
'''Diklitera teksto'''Teorio de impeto''' aŭ “impetus” estas [[Mezepoko|mezepoka teorio]], el kiu sekve evoluiĝis la moderna fizika [[principo de intertecoidenteco]]. Tiu teorio instruis ke kurigi sagon ĵetitan de la arko ne estas movata de nevidebla aera vortico kumuliĝanta malantaŭ la sago kiel diris [[Aristotelo]]. La aristotela fiziko tiun epokon regulis kaj ligis spertojn de esploristo. La teorio de impeto subtenas ke la kaŭzo de la movo de la sago estas la forto (''impetus'') originita el la pafosendo mem.
 
Se la teorio estis unue proponita de kristana scienculo rektoro de la Skolo de Aleksandrio, [[Johano Filopono]] de la [[6-a jarcento]] kaj iuaspekte tuŝetita de islama [[Aviceno]], laŭ kiuj ne videblas la efiko de aera vortico malantaŭ la sago, la teorio preciziĝis iniciate de [[Buridano]] (komence de la 1[[414-a jarcento]]), laŭ kiu la movo de la sago estas la impeto mem liverita de la arko kaj la sago daŭrus ĉiam kun la sama kvanto de movo se neobstaklata de la ĉirkaua medio.
 
Laŭ filozofoj de la Scienco ([[Stanley Jaki]], ekzemple), Buridano en tiu intuicio estis helpata de sia biblia doktrino pri la kreado kaj, do, pri kompleta separado de la mondo el Dio kreinta: la mondo, do, ne estas animata de iu ajn estaĵo kiel okazas en doktrinoj panteismemaj kaj anismimeajanimismemaj. Fakte, DuridanoBuridano definitive ekskludis ke la ĉielaj astroj estas movataj de “inteligentoj” anĝelaj, kiel inokulitaj de la aristotela filozofio kaj akceptite de skolastikuloj.
 
akceptite de skolastikuloj
 
==Bibliografio==
230 706

redaktoj