Vivo de Joseph Smith, Jr. de 1839 al 1844: Malsamoj inter versioj

 
== Politikaj engaĝiĝoj ==
IlinojsoLa guberniestro de Ilinojso, Thomas Ford, opiniis ke la okazaĵoj de la somero aŭguris la falon de Smith, ke plimulto de Ilinojso-loĝantoj estis "decidita pri movado de la mormonoj for el la Ŝtato; kaj ĉio ligis kun la mormonoj iĝis politika.<ref>Thomas Ford, ''History of Illinois, From Its Commencement as a State in 1818 to 1847'' (New York: Ivison and Phinney, 1854), 319.</ref>" En decembro 1843, Smith petis kongreson por la rajto igi Nauvoon sendependa federacia teritorio kun la dekstro de nomi federaciajn trupojn en ĝia defendo<ref>^ Buŝmano, 511; Brodie, 356. Smith ankaŭ minacis kongreson. La Jarmila Stelo poste citis Smith kiel diris, "ĉu kongreso ne aŭdos nian peticion kaj donos al ni protekton, ili devas esti detruitaj kiam registaro kaj dio devas damni ilin, kaj devas ekzisti nenio maldekstro de ili - ne eĉ grasmakulo. " Citita en Brodie, 356.</ref>. Tiam, verŝajne neprudente, Smith ankaŭ decidis por forlasi kaj paruk-liberalojn kaj demokratojn, kaj sciigi al sia posedi kandidatecon por prezidanto de Usono, sendante la apostolojn por reklami sian kampanjon<ref>Bushman, 514-15; Brodie, 362-64. Smith elektis Sidney Rigdon kiel sian vicprezidento-kandidaton.</ref>. Dume, li elpensis planojn gvati eblajn ejojn por granda mormona kompromiso en Oregono aŭ Kalifornio<ref>Bushman, 519.</ref>.
En marto 1844, Smith organizis sekretan Konsilio de Kvindek, politikigokorpon bazitan sur kio Smith vokis "teodemokratio"<ref>Kiujn Smith rakontis al Sankta Luiso-raportisto, ""Mi iris emfaze, virte, kaj humane por teodemokratio, kie Dio kaj la homoj tenas la potencon konduki aferojn de viroj en justeco. Kaj kie libereco, libera komerco, kaj marista ĝusta [sic], kaj la protekto de la vivo kaj nemoveblaĵo(j)nemoveblaĵoj estos daŭrigita netuŝitan, bonfare al ĈIUJ." (Citita en Boŝmano, 522.) Malgraŭ tio, kiel Boŝmano agnoskagnoskis, al kritikantoj, "JosephLa plano de Joseph por La regno de Dio similsimilis programo por Mormono superregado." La Konsilio de Kvindek (kiu originale havis kvindek tri membrojn) inkludis nur tri ne-mormonojn, du el kiuj estis konataj falsistoj. (Ostlings, 13).</ref> kaj kiuj estis en efiko ombroregistaro<ref>Bushman, 511; Ostlings, 13; Remini, 166; Robert Bruce Flanders, ''Nauvoo: Kingdom on the Mississippi'' (Urbana: University of Illinois Press, 1965), 292-94.</ref>. Unu el la konsilio unuaj aktoj estis ordini Smith kiel Reĝo de la Regno de Dio. Kaj, kvazaŭ ili havis justaj organizis sendependan ŝtaton, kiujn Smith kaj kiujn La Konsilio sendis ambasadorojn al Anglio, Francio, Rusio, kaj la Respubliko Teksaso.<ref name="Ostlings, 13">Ostlings, 13.</ref> En aprilo, Smith antaŭdiris "la tutan demisiigon de tiu nacio en kelkaj jaroj<ref>Citita en Bushman, 521.</ref>".
 
== Referencoj ==
3 174

redaktoj