Paradokso pri toleremo: Malsamoj inter versioj

Neniu ŝanĝo en grandeco ,  antaŭ 3 jaroj
sen resumo de redaktoj
e (eta ŝanĝo)
La '''paradokso pri toleremo''', unue priskribita de [[Karl Popper]] en 1945, estas decidoteoria [[Paradoksoparadokso]]. La paradokso diras, ke se socio estas senlime tolerema, ĝia kapablo esti [[Toleremo|tolerema]] poste estos detruita de la maltoleremuloj. Popper konkludis, ŝajne paradokse, ke por daŭrigi tolereman socion, la socio devas ne toleri maltoleremon.
 
La filozofo [[Karl Popper]] difinis la paradokson en 1945 en ''La Malferma Socio kaj Ĝiaj Malamikoj'', Vol. 1:
</blockquote>
 
Li konkludis ke oni pravasrajtas rifuzi toleri maltoleremon.
 
En 1971 la filozofo [[John Rawls]] konkludis en ''Teorio de Justeco'' ke justa socio devus toleri la netoleremulojn, pro tio ke alie, la socio mem estus netolerema kaj maljusta. Tamen, Rawls ankaŭ insistas, kiel Popper, ke socio havas akcepteblan rajton deje memkonservo, kiu superas la principon pri toleremo: "Kvankam netolerema sekto mem ne havas rajton plendi pri maltoleremo, ĝia libereco devas esti restriktita nur kiam la toleremuloj sincere kaj kun kialo kredas, ke ilia propra sekureco kaj la sekureco de la institucioj de libereco estas en danĝero."
 
{{ĝermo|filozofio|politiko}}
469

redaktoj