Monotelitismo: Malsamoj inter versioj

2 bitokojn forigis ,  antaŭ 1 jaro
e
sen resumo de redaktoj
e
e
 
La unua eldiro de la monotelita doktrino datiĝas el [[616]] kaj estis farita de [[Sergio]], patriarko de [[Konstantinopolo]], kun la apogo de la tiama imperiestro, [[Heraklio la 1-a]]. La celo de ĉi-lasta estis la unuigon de la kristanoj de la imperio, por kontraŭi la gravan minacon persan kaj poste araban.
 
Tiu eldiro konfirmas la duecon proklamita en [[451]], sed precizigas, ke [[Jesuo]] realigas sian agadon per nur unu volo kaj unu sola dia-homa aktivado. Ĉar «volo» estas en la greka «thelêma», tiu vorto donos ĝian nomon al la doktrino. La monotelitismo estis bone akceptita de la monofizitistoj[[monofizito]]j kaj, en [[633]], la egiptan monofizitoj denove aliĝis al la [[ortodoksio]]. Oni notu, ke tiu praa formulo estas kelkfoje nomata monoenergiismo por distingi ĝin el la posta monotelitismo.
 
Tamen kelkaj teologiistoj, el kiuj Sofrono, oponis kontraŭ tiu formulo; ili precipe rifuzis la nocion pri unu sola aktivado. Ili konvinkis Sergion, tamen instiginton de la movado, ke ankaŭ li oponu, tiel ke li promulgis en tiu sama jaro 633 la Psefon, kiu dekreto malpermesis al ĉiu kristano paroli pri la nombro de la aktivadoj de Jesuo.
En 638 nova deklaro pri fido, la Ektezo, estis publikigita de la imperiestro. Afiŝita ĉe la pordo de la baziliko Sankta-Sofio, ĝi konfirmis la psefon kaj agnoskis, ke Kristo havas nur unu volon. Tio estas la baza principo de la ĝuste dirata monotelitismo, malsama je la unua deklaro.
 
Tiu deklaro ne efikis kiel esperite: unue la monofizitistojmonofizitoj ne aliĝis al ĝi kaj daŭre oponis kontraŭ la oficiala eklezio; due tiu deklaro signis elirpunkton de konflikto inter la patriarkaroj de Romo kaj de Konstantinopolo.
 
== Historio ==