Ordeno de Kristo: Malsamoj inter versioj

sen resumo de redaktoj
 
[[Dosiero:OrderOfCristCross.svg|thumb|200px|La Kruco de la Ordeno de Kristo, simbolo kiu videblis inter alia en la [[Portugalio|portugalaj]] ŝipoj dum la [[Epoko de Malkovroj]].]]
La '''Ordeno de Kristo''' (en [[portugala]]: ''Ordem de Cristo'') estis [[Portugalio|portugala]] [[militordeno]], heredinta de la [[Templanoj]] en Portugalio.
 
En la 12 kaj [[13a jarcento]]j, dum la ''[[Reconquista]]'' kontraŭ la islamanoj, la Ordeno de la [[Templanoj]] helpis la portugalojn en la bataloj kontraŭ la sudaj islamaj regnoj. Kiel premio, ili ricevis etendajn posedojn kaj politikan povon. La kasteloj, preĝejoj kaj setlejoj disvolviĝis sub ties dominado. En 1314 la papo [[Klemento la 5-a]] ordonis la nuligon de la riĉan kaj povega Ordeno de la Templo. En 1319 la reĝo [[Denizo (Portugalio)|Dinis]] atribuis la portugalajn havaĵojn kaj privilegiojn de la templanoj al la ĵus fondita Ordeno de Kristo,<ref> DAVENPORT, Frances Gardiner (1917). European Treaties Bearing on the History of the United States and Its Dependencies. Washington: Carnegie Institution., p.28 </ref> kiu tiel iĝis posteaĵo de la Templo en Portugalio. Ĝi plutenis fortan ligon al la portugala krono, kiu atribuis al si ekde la komenco la rajto nomumi la Grandan Superulon. La unua estis Esteban Soeiro, pastro de la [[Ordeno de la Triunuanoj]] kaj konfesisto de la reĝino [[Sankta Izabela de Aragono|Izabela]]. Tiu ekleziulo komponis la statutojn de la Ordeno kaj estis Superulo ĝis la papa aprobo fare de la papo [[Johano la 22-a]] en 1319.<ref> Antonino de la Asunción (1898). Diccionario de escritores trinitarios de España y Portugal. Roma. </ref>
211 070

redaktoj