Ĥasidismo: Malsamoj inter versioj

22 bitokojn aldonis ,  antaŭ 14 jaroj
sen resumo de redaktoj
La unuaj mencioj pri eŭropa ĥasidismo devenas el [[Germanio]], kie en la [[12-a jarcento|12-a]] ĝis la [[13-a jarcento]] tiu ĉi mistika movado de piuloj disvastiĝis. En ties frunto staris [[Jehuda Ĥasid]], aŭtoro de verko ''Sefer chasidim'' (Libro de piuloj). La nomo de la movado estas derivita de vorto ĥasid - pia. Ĥasidismo estis fondita en eta pieco, ĝojo, mistiko kaj pietismo.
 
Fondinto de novepoka orienteŭropa ĥasidismo, kiu estiĝis en [[Ukrainio]] kaj en [[Pollando]], estis [[Jisrael ben ELIEZEREliezer]], konata kiel Baal Ŝem Tov - Beŝt ([[1700]] - [[1760]]) aŭ "Tenanto de Dia nomo", kiu emfazis, ke ne dependas de klereco, sed de eta travivo. Liaopinie judo estas servonta al Dio en ĉiuj siaj vojaĝoj kaj per ĉiuj manieroj kun ekztakta ĝojo kaj esprimonta sian sindonecon al Dio prefere per preĝoj ol sole per studado kaj per kono de Talmudo. Baal Ŝem Tov gvidis al eklezia sento simplan judan popolon kaj li batalis kontraŭ tiam superanta talmuda prezentado de [[judaismo]]. La movado komencis rapide disvastiĝi en ĉiujn partojn de orienta [[Eŭropo]]. Sekvanto de Beŝt kaj disvastiganto de ĥasidismo fariĝis lia lernanto Dov Ber el Meziříčí - Magid do "Predikisto".
 
Grava staturo de ĥasidismo estas Cadik (Justulo), eklezia gvidanto, instruisto kaj sanktulo de ĥasida komunumo, kiu estas peranto inter homo kaj Dio.
 
La ĥasidisma movado ĝistendis sian reviviĝon post la [[dua mondmilito]] en [[Izraelo]] kaj [[Usono]], kie nuntempe ekzistas kelke da ĥasidismaj komunumoj. Moderna ĥasidismo - neoĥasidismo estas reprezentata per klopodo de modernaj judaj aŭtoroj pri revivigo de ideoj kaj tradicioj de la ĥasidisma movado.
 
[[Moshe Teitelbaum]]
 
[[Kategorio:Ismo]]