Dua Vatikana koncilio: Malsamoj inter versioj

sen resumo de redaktoj
La '''Dua Vatikana Koncilio''' estis la 21-a [[koncilio|ekumena koncilio]] de la [[katolikismo|katolika eklezio]] (1963-1965) kaj unu el la plej gravaj. Ĉio dumkoncilie faritis en la [[latina lingvo]]; unu oficiala spertulo pri lingvaj demandoj estis [[Karl Egger]].
== Preparoj kaj paso ==
La koncilio estis kunvokita de papo [[Johano la 23-a]] je la [[25-a de januaro]] [[1959]]. La oficialan kunvokon sekvis tri jaroj da laboro, dum kiuj prepara komisiono konsultis ĉiujn katolikajn [[episkopo]]jn kaj difinis la temojn traktotajn dum la plenkunsidoj de la koncilio.
Post la morto de [[Johano la 23-a]] lia posteulo [[Paŭlo la 6-a]] daŭrigis la koncilion. Ĝi dividiĝis en naŭ sesiojn kaj kvar periodojn kaj finiĝis la [[7-a de decembro|7-an de decembro]] [[1965]]. Ĝi promulgis 16 dokumentojn: kvar konstituciojn, tri deklarojn kaj naŭ dekretojn.
 
La koncilio subtenis la liberecon de religio kaj la dialogon kun anoj de aliaj fidoj. Jam laŭ la kunvoko ĝi estis "paŝtista" koncilio; tio signifas, ke ĝia celo ne estis difini [[dogmo]]jn aŭ kondamni [[herezaĵo]]jn. Unu el ĝiaj agoj estis reformo de la [[liturgio]], per kiu ĝi interalie reduktis la signifon kaj uzon de la [[latina lingvo]] en liturgio. Tamen dumkoncilie ĉio faritis en la [[latina lingvo]]; unu oficiala spertulo pri lingvaj demandoj estis [[Karl Egger]].Ĝi kompetigis la decidojn de la [[Unua Vatikana Koncilio]] (1868 ĝis 1870) precipe rilate al la rilato inter la papo kaj la episkopoj en la eklezio.
 
== Dokumentoj ==
40 524

redaktoj