La himboj estas afrika etno parenca al la hereroj en la nordo de la respubliko Namibio. Ili apartenas al la lingvofamilio de la Bantuoj. Proksimume 16.000 homojn tiu paŝtista popolo ankoraŭ en 2002 laŭdire havis.

Himbaj virinoj

HistorioRedakti

Hodiaŭa situacioRedakti

 
Himbo-knabino antaŭ la pubereco
 
Himbo-virino
 
Domo

KulturoRedakti

Kvankam la Himboj ne posedas vorton por la blua koloro, ili scipovas facile distingi nunacojn de la verda koloro kiuj al aliaj popoloj estas ne tiom facile distingeblaj.[1]

NotojRedakti

  1. Miguel Trula, Esther (25a de februaro 2017). «¿Por qué en la antigüedad nadie podía ver el color azul?». Magnet. Konsultita la 31an de Januaro 2021.

Literaturo (germanlingva)Redakti

  • Eberhard Rothfuss/Erwin Vogl/Ernst Struck und Klaus Rother: Ethnotourismus - Wahrnehmungen und Handlungsstrategien der pastoralnomadischen Himba (Namibia): Ein hermeneutischer, handlungstheoretischer und methodischer ... Beitrag aus sozialgeographischer Perspektive, Universität Passau, Lehrstuhl für Anthropogeographie 2004
  • Peter Pickford/Beverly Pickford/Margaret Jacobsohn: Himba – Die Nomaden Namibias, Göttingen 1998
  • Klaus G. Förg/Gerhard Burkl: Himba. Namibias ockerrotes Volk, Rosenheimer Verlagshaus 2004
  • Michael Bollig, Risk Management in a Hazardous Environment: A Comparative Study of Two Pastoral Societies. (Pokot NW Kenya and Himba NW Namibia), Habilitation in Ethnologie an der Philosophischen Fakultät der Universität Köln, 1999
  • Henrica von der Behrens: Gartenbau der Himba: ackerbauliche Bodennutzung einer pastoralnomadischen Gruppe im Nordwesten Namibias, Köln, Institut für Völkerkunde, 2003
  • Gerhard Unterkofler: Namibia. Eine abenteuerliche Reise im Land der San und Himba, Ausstellungskatalog, Weishaupt, 2005, ISBN 3-7059-0225-3
  • K. Budack/I. Eibl-Eibesfeldt: Die Himba in: Im Spiegel der anderen. Aus dem Lebenswerk des Verhaltensforschers I. Eibl-Eibesfeldt, Hg. W. Schiefenhövel, J. Uher, R. Krell, München 2003, 46-55

Eksteraj ligilojRedakti