Malfermi la ĉefan menuon

Pieco karakterizas la religian konduton de homo, lian pensmanieron kaj lian agadon rilate al Dio. Pieco signifas praktiki religion sincere kaj volonte. La agado kaj la pensado obeu la religiajn ordonojn. Preteksti tion sed agi kontraŭe oni parolas pri "hipokriteco". "Bigota" estas homo ekscese fervora en plenumo de la eksteraj religiaj devoj, pedante kaj afekte pia.

En konfucea filozofio, Filpieco (ĉine, xiào) estas virto de respekto al propraj gepatroj, kaj prauloj. La konfucea klasiko Ksiao ĜingKlasiko de Ksiao, supozeble verkita ĉirkaŭ la periodo Kin-Han, estis historie la aŭtoritata fonto de la konfucea doktrino de xiào / "filpieco".

Enhavo

Vidu ankaŭRedakti

ProverboRedakti

Ekzistas pluraj proverboj pri pieco en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili[1]:

  •  
     Eĉ inter piuloj ne mankas pekuloj. 
  •  
     En buŝo Biblio, en koro malpio. 
  •  
     Nek pio por Dio, nek kapablo por diablo. 

ReferencojRedakti

FontojRedakti