Heredaĵo: Malsamoj inter versioj

425 bitokojn aldonis ,  antaŭ 2 jaroj
En Eŭropa Unio jam du membro-ŝtatoj agnoskis Esperanton kiel sia nacia heredaĵo (Krotatio en 2019 kaj Pollando en 2014) ĉar esperantistoj povis pruvi ke ili dum longa tempo daŭre aktivas kaj kreas sur kultura kampo, parte riĉigante la internacian Esperanto-kulturon kaj parte perante la kroatan kulturon per Esperanto al esperantistoj de la mondo kaj al aliaj kulturoj per retradukoj.
(→‎Kroatio: La 11-an de februaro la Ministerio por Kulturo de Respubliko Kroatio decidis ke la tradicio de Esperanto havas en Kroatio karakteron de nemateria kultura fenomeno, kaj enskribis ĝin en la Registron de kroatia kulturheredaĵo.)
(En Eŭropa Unio jam du membro-ŝtatoj agnoskis Esperanton kiel sia nacia heredaĵo (Krotatio en 2019 kaj Pollando en 2014) ĉar esperantistoj povis pruvi ke ili dum longa tempo daŭre aktivas kaj kreas sur kultura kampo, parte riĉigante la internacian Esperanto-kulturon kaj parte perante la kroatan kulturon per Esperanto al esperantistoj de la mondo kaj al aliaj kulturoj per retradukoj.)
 
Esperanto oficiale eniris la liston de nemateria kultura heredaĵo<ref name=":3">Vidu tiurilate ankaŭ [[Esperanto-kulturo]].</ref> de [[Pollando]] (ekde la 20-a novembro [[2014]]), sed en subaj landoj ankaŭ ekzistas kultura heredaĵo de Esperanto, krom la [[Zamenhof/Esperanto-objekto|ZEO-monumentoj]] kiuj troviĝas en multe pli da landoj kaj kiuj ankaŭ povas esti konsidertaj kiel kultura heredaĵo.
 
En Eŭropa Unio jam du membro-ŝtatoj agnoskis Esperanton kiel sia nacia heredaĵo (Krotatio en 2019 kaj Pollando en 2014) ĉar esperantistoj povis pruvi ke ili dum longa tempo daŭre aktivas kaj kreas sur kultura kampo, parte riĉigante la internacian Esperanto-kulturon kaj parte perante la kroatan kulturon per Esperanto al esperantistoj de la mondo kaj al aliaj kulturoj per retradukoj<ref name=":5" />.
 
=== Aŭstralio ===
 
=== Kroatio ===
La 11-an de februaro 2019 la Ministerio por Kulturo de Respubliko Kroatio decidis ke la tradicio de Esperanto havas en Kroatio karakteron de nemateria kultura fenomeno, kaj enskribis ĝin en la Registron de kroatia kulturheredaĵo<ref name=":5">Zlatko Tišljar, La ŝtato Kroatio agnoskas Esperanton kiel Kulturan Heredaĵon, p.24, [[Esperanto (revuo)|Revuo Esperanto]], n-ro 1334(4), aprilo 2019.</ref>.
 
La Dokumenta Esperanto-Centro (DEC) en [[Đurđevac|Durdevac,]] je ĉ. 120 kilometroj nordoriente de la  Zagrebo, estas la iniciato de la kroata esperantisto [[Josip Pleadin]]. Kun la celo laŭeble preventi perdojn de la esperanta kultura kaj historia heredaĵo li volis en tiu centro kolekti, konservi, ordigi, valorigi kaj uzi materialojn en kaj pri Esperanto. DEC estas membro de Kroata Esperanto-Ligo, sed funkcias kiel privata kolekto uzebla post pago. Uzi la materialon rajtas ĉiu esperantisto aŭ neesperantisto surloke, aŭ uzante retan kontakton kun la posedanto. La kolekto estas ĝisplue en la privata domo de Pleadin kie li sole de facto faras la laboron. Lia deziro estas ke DEC atingu la nivelon de regione aŭ ŝtate protektita kolekto, kio garantius ĝian konserviĝon en formo de publika Esperanto-kolekto disponebla al esperantistoj ankaŭ post forpaso de la nuna posedanto<ref>[http://www.esperanto.hr/dec.htm Dokumenta esperanto-centro (eo)] - [http://www.esperanto.hr/dec.htm Dokumentacijski esperantski centar] (hr)</ref>. Sur la socia reto [[Ipernity]] troveblas katalogo de lilbroj, fotoarkivo, dosierojn ktp. de la [http://www.ipernity.com/doc/dokumenta.esperanto.centro/album Dokumenta Esperanto-Centro].