La dulipabilabiala naza konsonanto estas konsonanto sono uzata en plej parolataj lingvoj. La simbolo en la Internacia Fonetika Alfabeto kiu reprezentas tiun sonon estas m, kaj la ekvivalenta X-SAMPA simbolo estas m. Esperanto havas bilabialan nazan sonon kaj ĝi estas reprezentita de la ortografio "m".

Bilabiala nazalo
m
Priskribo de la signo de la IFA Latina minusklo m
IPA-numero 114
Kodoj
HTML, dekume m
Unikodo, deksesume U+006D 
X-SAMPA m
Kirshenbaum m
Brajlo de IFA Braille M.svg
Sono
Gnome-speakernotes.svg
Sona ekzemplo
[ma ʔama]

Ĉu problemoj aŭdigi ĉi tiun dosieron? Vidu helpon.
Information icon.svg
vdr

Ĝi estas unu el la unuaj sonoj kiuj lernas novnaskitojn. Ĝi ĉeestas en 94,2% de la lingvoj. La mohaŭka lingvo estas unu el la malmultaj lingvoj kiuj ne havas tiun sonon.

KarakterizaĵojRedakti

Bilabiala nazalo karakterizaĵoj:

  • Ĝia punkto de artikulacio estas bilabiala, kiu signifas ke ĝi estas artikita per ambaŭ lipoj,
  • Ĝia fonado tipo estas voĉa, kio signifas ke la voĉkordoj vibras dum la artiko.
  • Ĝi estas naza konsonanto, kio signifas ke aero eliras tra la nazo.
  • Ĝi estas centra konsonanto, kio signifas ke estas produktita permesante aeron flui tra la mezo de la lango, prefere ol tra la flankoj.

En aliaj lingvojRedakti

  • Angla: him [hɪm] 'li (objekto)'
  • Araba: مطابخ [mɑtˤɑːbix], 'kuirejoj'
  • Ĉeĥa: muž [mʊʃ], 'viro'
  • Esperanto: ambaŭ [aɱbaŭ] 'ambaŭ'
  • Franca: manger [mɑʒe], 'manĝi'
  • Germana: rühmen [ʀyːmən], 'dankon'
  • Greka μάζα [ma.za], 'maso'
  • Hispana: grumete [gɾume̞te̞]
  • Itala: mamma [mamma], 'panjo'
  • Kartvela: სამი [Sami], 'tri'
  • Pola: mężczyzna [mɛɲʂt͡ʂɨzna], 'viro'