Raĝo, el la sanskrito राजन् rājan, estas titolo por monarkoprinca reganto en la Hinda subkontinento kaj Sudorienta Azio.

Raĝo Dhrub Dev pritaksas ĉevalon, de Nainsuĥo, ĉ. 1740-aj jaroj; estis ofta ke montrataj ĉevaloj aperu antaŭ blanka tolo, por pli bone rigardi ties formon.

La titolo havas longan historion en la Hinda subkontinento kaj Sudorienta Azio, kaj estis atestita jam el la Rigvedo, kie rājan- estas reganto, ekzemple la dāśarājñá, nome en la "Batalo de la dek reĝoj". Kvankam plej el la Hinduaj salutŝtatoj[1] estis regataj de maharaĝo, kelkaj el ili estis regataj de Raĝoj. Inter ili menciindas jenaj: Raĝuri, Ali Rajpur, Bilaspur, Ĉamba, Faridkot, Ĝabua, Mandi, Manipuro, Narsinghgarh, Pudukkottai, Rajgarh, Sailana, Samthar, Sitamau, kaj Suket.

Vidu ankaŭRedakti

NotojRedakti

  1. Salutŝtatoj estis la hindiaj ŝtatoj kun regantoj agnoskitaj de la Brita Imperio kiel ricevantoj de kanonsalutoj.

BibliografioRedakti

  • Derrett, J.D.M. "Rajadharma." en The Journal of Asian Studies, Vol. 35, No. 4 (Aug., 1976), pp. 597–609
  • Drekmeier, Charles. Kingship and Community in Early India. Stanford: Stanford UP, 1962.
  • Kane, Pandurang Vaman. 1968. History of Dharmaśāstra: (ancient and Mediæval Religious and Civil Law In India). [2a eld.] rev. kaj pli. Poona: Bhandarkar Oriental Research Institute.
  • Lariviere, Richard W. 1989. "The Naradasmrti." University of Pennsylvania Studies on South Asia.