Barbara-herbo

Vikipedio:Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion
Barbara-herbo
Barbarea vulgaris1.jpg
Biologia klasado
Regno: Plantoj Plantae
Divizio: Angiospermoj Magnoliophyta
Ordo: Brasikaloj Brassicales
Familio: Brasikacoj Brassicaceae
Genro: Barbarea
Barbarea vulgaris
R.Br.
Aliaj Vikimediaj projektoj
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

PriskriboRedakti

La Barbara-herbo (Barbarea vulgaris) estas dujara kutima herbo en Eŭropo. Ĝi estas specio el kruciferacoj.

Ĝi kreskas 30-100 cm, la bazaj folioj estas liutoformaj, la tigfolioj estas sagoformaj aŭ orelhavaj. Ĝi floras de majo ĝis julio. La petaloj estas flavaj, longaj de 5-7 mm. La fruktoj estas silikvoj, grandas 15-30 mm, maturiĝas inter julio kaj decembro.

Ĝi ŝatas la herbejojn, sablajn, ŝtonetajn bordojn de rojoj, riveroj.

La planto ricevis la nomon post la frua kristana martiro Sankta Barbara, kiu vivis en la 3-a jarcento ĉ. Nikomedia, hodiaŭa Turkio.

ManĝadoRedakti

Pluku la foliojn prefere antaŭ la florado, ĉar poste ili fariĝas pli amaraj. La folioj gustas kiel brasiko. (La du specioj estas parencaj.) Krude metu en salato, simile kiel oni faras kun ĝardenkreso. La florburĝonoj, antaŭ florado, prepareblas kiel brokolo.

TrinkadoRedakti

De la tigoj, folioj kaj floroj oni antaŭe preparis stimulan teon. (5g/taso)

Kuraca efikoRedakti

Barbaro-herbo apetitigas, stimulas digestadon kaj purigas la sangon. En vino, la premita semo donas diurezan efikon. Ĝi enhavas vitaminon C.