Kuroso (malnova greka lingvo: κοῦρος, plurale kouroi) estas la moderna termino donita al memstaraj malnovgravaj skulptaĵoj kiuj unue aperas en la Arkaika periodo en Grekio kaj reprezentas nudajn virajn junulojn. En antikva greka lingvo, la vorto kouros signifas "junulo, knabo, precipe el nobla rango". Kvankam Kouroi estis eltrovita en multaj antikvaj grekaj teritorioj, ili estis speciale eminentaj en Atiko kaj Beotio.[1][2] La esprimo kuroso unue estis proponita por tio, kio estis supozeble proskribitade Apolono en 1895 rilate al la junulo de Keratea, kaj adoptita de Henri Lechat kiel ĝenerala termino por la staranta vira figuro en 1904. Tiaj statuoj troviĝas tra la greka kulturo; la supereco de ĉi tiuj estis trovitaj en sanktejoj Apolono kun pli ol cent nur en la templo dediĉita al Apolono Poiiono, Beotio. Ĉi tiuj memstaraj skulptaĵoj estis tipe marmoraj, sed la formo ankaŭ estas farita el kalkŝtono, ligno, bronzo, eburo kaj terakoto. Ili estas tipe grandaj, kvankam fruaj kolosaj ekzemploj estas ĝis 3 metroj altaj.

Kroiso Kuroso, c. 530 BC

ReferencojRedakti

  1. Neer, Richard. (2012) Greek Art and Archaeology: A New History c.2500-c.150 BC. Novjorko, Usono: Thames & Hudson Inc., p. 115. ISBN 978-0-500-28877-1.
  2. Archaeologike Ephemeris, 1895, col. 75, n. 1.