Makrino, latine: Marcus Opellius Macrinus, naskiĝis ĉirkaŭ en 165 mortis en 218, estis romia imperiestro ekde 217 ĝis 218.

VivoRedakti

Naskiĝinte en Numidio en Caesarea Mauretaniae li iĝis la prefekto de la pretoria gvardio. Post la murdo de Karakalo kion li ordonis li deklaritis fare de la legionoj en Edeso imperiestro kaj poste agnoskitis ankaŭ fare de la senatoroj romaj.

La militon kontraŭ la Partoj li finis en maniero maldigna por la romianoj. Pro tio li kreis malamikaron inter la soldataro kiel ankaŭ pro severeco sia. Ribeluloj soldataj eksekvis Elagabalon, nepon de la onklino de Karakalo. Kiam Makrino ekkampanjis kontraŭ Elagabalo li venkitis en la 8.6.218 apud Antioĥio kaj mortigitis dumfuĝe kune kun la filo Diadumenianus, sia kunreganto.

FontoRedakti

Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 13. Leipzig 1908, p. 28 (tie ĉi interrete)

Antaŭe:Romiaj imperiestrojPoste:
Karakalo (211 - 217)217218Elagabalo (218 - 222)

BildojRedakti

Eksteraj ligilojRedakti