Muntado (kinarto)

Muntado estas esprimo kiu estis uzita en diversaj kuntekstoj. Ĝi estas tekniko en filma muntado en kiu serio de mallongaj filmaĵoj estas eldonita en sekvenco por kondensi spacon, tempon, kaj informaron. Ĝi estis enkondukita en kinarto ĉefe fare de Sergej Miĥajloviĉ Ejzenŝtejn,[1] kaj frue sovetiaj reĝisoroj utiligis ĝin kiel sinonimon por kreiva eldonado. En Francio la vorto "muntado" simple indikas tranĉi. La esprimo "muntosekvenco" estis uzita ĉefe fare de britaj kaj usonaj studioj, kio aludas al la komuna tekniko skizita en tiu artikolo.

La muntadsekvenco kutimas kutime sugesti la trairejon de tempo, prefere ol por krei simbolan signifon kiel ĝi faras ene de sovetia muntadoteorio.

De la 1930-aj jaroj ĝis la 1950-aj jaroj, sekvencomuntado ofte kombinis multajn mallongajn filmopafojn kun specialaj optikaj efikoj (svagiĝoj, bilddissolvaj transiroj, dividitaj ekranoj, duoblaj kaj trioblaj malkovroj), danco kaj ĉefe muziko kaj sonefektoj. Ĝi estas kutime farita de iu krom la reĝisoro aŭ la redaktisto de la filmo.

Vidu ankaŭRedakti

NotojRedakti

  1. Bordwell, David. (2005) The Cinema of Eisenstein. New York, NY: Routledge. ISBN 0415973651.

Eksteraj ligilojRedakti