Malfermi la ĉefan menuon

Sonargaon (en bengala lingvo: সোনারগাঁও; literumita kiel Sunārgāon,[1] signife "Vilaĝo de oro") estis historia administracia, komerca kaj marekonomia centro en Bengalio. Situa en la centro de Orienta Bengalio, ĝi estis la sidejo de la mezepokaj islamaj regantoj kaj de la guberniestroj de Orienta Bengalio. Sonargaon estis priskribita de nombraj historiaj veturantoj, kiel Ibn Battuta, Ma Huan, Niccolò de' Conti kaj Ralph Fitch, kiel ĉefa centro de komerco.

Ĝi estis administracia centro de la sultanlando de Faĥruddin Mubarak Ŝah, de la Bengala Sultanlando kaj de la Regno Bati.

La areo estas situa ĉe la moderna industria riverhaveno de Narajanganĝ en Bangladeŝo. Nuntempe, la nomo Sonargaon survivas kiel la Sonargaon Upazila (Sonargaona Subregiono) en la regiono.[2]

NotojRedakti

  1. Duarte Barbosa; Mansel Longworth Dames (1996) [1918–1921], The book of Duarte Barbosa: An Account of the Countries Bordering on the Indian Ocean and Their Inhabitants, Asian Educational Services, pp. 138–139, ISBN 81-206-0451-2 Alirita la 28an de aprilo 2019.
  2. Muazzam Hussain Khan, Sonargaon, Arkivita la 4an de marto 2016 en Wayback Machine, Banglapedia: The National Encyclopedia of Bangladesh, Asiatic Society of Bangladesh, Dhaka, Alirita: 28an de aprilo 2019.