Malfermi la ĉefan menuon

Ĉelo povas esti:

  • Ĉelo estas malgranda ejo aŭ ĉambreto ĉiuflanke fermita. Laŭ Francisko Azorín Ĉelo estas Malgranda spaco, ĉiuflanke fermita. Ĉambreto de templo, manĥejo, malliberejo, domo.[1] Kaj li indikas etimologion el la latina cella, cellula.[2]

Ekzemple,

Alie

Ĉelo ankaŭ uzatas en:

  • ĉelecaj aŭtomatoj - matematika sistemo konsistanta el aro da ĉeloj kiuj interagas sisteme kun nur la najbaraj ĉeloj
  • sterntabelo - ĉeloj estas la tabelanoj kiuj entenas nombrojn, signoĉenojn, aŭ formulon.
  • En movtelefonio, ĉelo estas la areo kovrata de la signaloj de unu anteno-turo.

Laŭ ReVo, ĉelo povas esti ankaŭ la nomo de la unua ŝtupo en kelkaj partiorganizoj.

NotojRedakti

  1. Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 50.
  2. Azorín, samloke.