Malfermi la ĉefan menuon

Ĝenerale, branĉo estas io, kio dispartiĝas el la ĉefparto ( PIV2 ), kiel branĉo aŭ brako de rivero, aŭ branĉoj de montaro.

Branĉo ĉe trunko de frakseno

Branĉo botanike estas tiu tigo, ŝoso, kiu kreskas el trunko, alia tigo.

Vidu ankaŭRedakti

Aliaj sencoj estas ĉiam iu subparto, subdivido de io (ekzemple, branĉoj de fervojo, familio, kandelabro, cirkelo, komerco, industrio, scienco...)

ProverboRedakti

Ekzistas proverboj pri branĉo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof[1]:

  •  
     Hakilo estas tranĉa, sed ne cedas la branĉo. 
  •  
     Pli bona branĉo sennuksa, ol kaĝo plej luksa. 
  •  
     Se la arbo falis, ĉiu branĉon derompas. 

ReferencojRedakti

  1. Lernu