Rashtriya Swayamsevak Sangh

Rashtriya Swayamsevak Sangh, mallongigita kiel RSS (IAST: Rāṣṭrīya Svayamsevaka Saṅgha, IPA: [rɑːʂˈʈriːj(ə) sʋəjəmˈseːʋək ˈsəŋɡʱ], laŭvorte "Nacia Volontula Organizo"[1] estas barata dekstrema,[2] hindunaciisma,[3][4] paramilitista[5] de volontuloj[6] organizo. La RSS estis antaŭaĵo kaj ĉefa de multaj organizoj nome Sangh Parivar (la "familio de la RSS"), kio agadas en multaj facetoj de la socio de Barato. En 2014, ĝi havis 5–6 milionojn da membroj.[7][8]

flago de RSS
Path Sanchalan Bhopal-1.jpg
Path Sanchalan Bhopal-1

FondoRedakti

 
Keŝav Baliram Hedgeŭar.

RSS estis fondita la 27-an de septembro 1925 de Keŝav Baliram Hedgeŭar, nome doktoro en la urbo Nagpur, Brita Hindio.[9]

Hedgeŭar organizis kontraŭ-britajn aktivecojn pere de Kranti Dal (Partio de la Revolucio) kaj partoprenis en la kampanjo por memregado fare de la porsendependeca aktivulo Bal Gangadhar Tilak en 1918. Laŭ la oficiala historio de RSS,[10] li komprenis, ke la revoluciaj aktivecoj sole ne estos sufiĉa por elpostenigi la britojn. Leginte la verkon Hindutva de V. D. Savarkar, publikigita en Nagpur en 1923, kaj renkontinte Savarkar en la prizono de Ratnagiri en 1925, Hedgeŭar estis tre influata de tiu, kaj li fondis la RSS kun la celo plifortigi la Hinduan socion.

KrikitoRedakti

La grupo estis kondamnita kaj submetita al furioza kritiko kaj de la Brita Raĝo kaj de maldekstremaj organizoj en Hindio kaj eĉ 3 fojojn oni trudis sankciojn al ĝi fare de registaroj. La unua fojo estis en 1948, kiam Nathuram Godse, iama membro de la grupo, murdis Mahatma Gandhi, post dum la kriza peiorod en Hindio (La Krizo 1975-1978) kaj por la tria fojo post la malkonstruo de la Babri Masjid en 1992. Ekde tiam la sankcioj estis ĉesigitaj la movado daŭre akiras popularecon inter la hindua populacio.

Vidu ankaŭRedakti

NotojRedakti

  1. "Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS)". Arkivita el la originalo la 26an de oktobro 2009. Alirita la 30an de aprilo 2020. "(Hindi: "National Volunteer Organisation") nomita ankaŭ Rashtriya Seva Sang"
  2. Johnson, Matthew; Garnett, Mark; Walker, David M (2017), Conservatism and Ideology, Taylor & Francis, p. 77, ISBN 978-1-317-52899-9 Alirita la 30an de aprilo 2020.
  3. Horowitz, Donald L. (2001). The Deadly Ethnic Riot. University of California Press. p. 244. ISBN 978-0520224476. Alirita la 30an de aprilo 2020.
  4. Jeff Haynes (2a de septembro 2003). Democracy and Political Change in the Third World. Routledge. pp. 168–. ISBN 978-1-134-54184-3. Arkivita el la originalo la 23an de aprilo 2017. Alirita la 30an de aprilo 2020.
  5. McLeod, John (2002). The history of India. Greenwood Publishing Group. pp. 209–. ISBN 978-0-313-31459-9. Arkivita el la originalo la 24an de aprilo 2017. Alirita la 30an de aprilo 2020.
  6. Andersen, Walter K.; Damle, Shridhar D. (1987), The Brotherhood in Saffron: The Rashtriya Swayamsevak Sangh and Hindu Revivalism, Delhi: Vistaar Publications, p. 111.
  7. Chitkara, M. G. (28a de decembro 2004). Rashtriya Swayamsevak Sangh: National Upsurge. APH Publishing. ISBN 9788176484657. Alirita la 30an de aprilo 2020. – tra Google Books.
  8. Priti Gandhi (15a de majo 2014). "Rashtriya Swayamsewak Sangh: How the world's largest NGO has changed the face of Indian democracy". DNA India. Alirita la 30an de aprilo 2020.
  9. (17a de majo 1950) “The RSS: Militant Hinduism”, Far Eastern Survey 19, p. 93–98. doi:10.2307/3023941. 
  10. Bhishikar, C. P. (1979), Keshave: Sangh Nirmata, New Delhi: Suruchi Sahitya Prakashan