Pál Nagy (kanoniko)

Pál Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima sinsekvo Nagy Pál estis hungara katolika pastro, kanoniko, preposto, altlerneja instruisto.

Pál Nagy
Persona informo
Naskiĝo la  2-an de aprilo 1750(nun 1750-04-02)
en Hungario Zsitvagyarmat (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio)
Morto la 11-an de januaro 1819
en Hungario Székesfehérvár (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio)
Okupo
Okupo teologo • filozofoverkistokanoniko
Information icon.svg
vdr

Pál Nagy[1] naskiĝis la 2-an de aprilo 1750 en Zsitvagyarmat (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Žitavce en Slovakio), li mortis la 11-an de januaro 1819 en Székesfehérvár (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio).

BiografioRedakti

Pál Nagy frekventis seminarion en Esztergom, poste li studis en Reĝa Universitato de Nagyszombat, inter 1775-1779 en Pázmáneum. Li pastriĝis en 1779, inter 1780-1784 li instruis en la menciita universitato. Li estis nomumita kanoniko de Székesfehérvár en 1790, baldaŭ titulara abato, en 1811 vicepiskopo, en 1816 preposto.

Elektitaj kontribuojRedakti

  • Excell ill ac rev dno Ignatio Nagy de Séllye episcopo Alba-Regalensi Ad diem III Cal Aug quo festum sancti patroni sui recoleret in grati animi testimonium oblatum (1789)
  • Álombúl fel serkent muzsának látási, mellyek a hevesi nemes korona őrzőknek kedvükért négy ágyú strófában ki bocsátattak bőjt más havának 30 napján (1790)
  • Oratio in solenni Introductione junioris cleri Alba-Regalensis (1802)
  • Carmina Francisco Primo semper Augusto in perpetuum homagialis venerationis monimentum Alba-Regiae (1807)

FontojRedakti

ReferencojRedakti