Sankta Eŭstaĥo

Sankta Eŭstaĥo - greke Εὐστάθιος, ankaŭ konata kiel EustachiusEustathius en la latina, Esthak en Hindio, Staka en Albanio - estas kristana martiro apartenanta al 14 helpantoj en mizero. Li estas festita fare de la Eklezio Romkatolika kaj la Ortodoksismo la 20-an de septembro.

Sankta
Sankta Eŭstaĥo
apostolo
Saint Eustace, Cretan school, 17 c..jpg
Persona informo
Naskiĝo 1-an de januaro 100 (0100-01-01)
en Romo
Morto 1-an de januaro 118 (0118-01-01) (18-jara)
en Romo
Mortis pro morto sur brulŝtiparo [#]
Religio kristanismo [#]
Profesio
Okupo oficiro [#]
Sanktulo
[#] Fonto: Vikidatumoj
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

HistorioRedakti

Laŭ legendo antaŭ lia konvertiĝo al kristanismo kiel Placidus, estis romia estro de soldata trupo sub imperiestro Trajano. Ĉasante vircervon en Placidus vidis vizion de krucifikso metita inter la kornaro de la vircervo. Li tuj baptiĝis, same lia familio. Li prenis novan nomon Eŭstaĥo.

Serio de katastrofoj sekvis por testi lian kredon: lia riĉaĵo estis ŝtelita; liaj servistoj mortis pro pesto, dum marvojaĝo la kapitano kidnapis la edzinon, la infanoj estis prenitaj for per lupo kaj leono. Li lamentis sed ne perdis lian kredon. Li rifuzis partopreni en pagana ceremonio, tial li estis rostita ene de bronza statuo de virbovo post Kristo 118.

AdmiroRedakti

La admiro de Eŭstaĥo originis de la bizanca eklezio. En Romo estis meciita en letero de Gregorio la 2-a (731-741). Scenoj de la legendo - precipe Eŭstaĥo surgenuiĝanta antaŭ la vircervo - estis popularaj temoj de la mezepoka religia arto.

Eŭstaĥo iĝis patronsanktulo de ĉasistoj kaj fajrobrigadoj. Li estas unu el la patronsanktuloj de Madrido.

FontojRedakti