Malfermi la ĉefan menuon

Otto

vira persona nomo

Otto (kelkfoje esperantigita kiel Oto por eviti duoblajn konsonantojn) estas ĝermana vira persona nomo kaj ankaŭ familia nomo.

SignifoRedakti

En malnovaltgermana lingvo ot "posedaĵo, heredaĵo". Origine "Otto" estis nur mallonga formo de diversaj nomoj kun komenco "Ot-" (Otmar, Otfried, Otbert, ...), poste ĝi fariĝis memstara nomo.

VariaĵojRedakti

Viraj: Udo, Odo, Otello, Othello, Otfrid, Otfried, Ottfried, Othmar, Ottmar, Othon, Eŭdo, Odón, Oddone

Virinaj: Ottilie, Ottilia, Otilia, Odilia, Odile, Uta

La nomo Ulriko kaj ĝiaj variaĵoj havas la saman radikon.

La nomo de la dinastio Ottonen (en Esperanto eble "Ottidoj" aŭ "Otto-idoj") devenas el ties unua imperiestro, Otto la 1-a, "la Granda".

Ne parenca estas la nomo Ödön, kiu estas la hungara formo de Edmundo.

NomtagoRedakti

Konataj nomportantojRedakti

RegnestrojRedakti

EkleziulojRedakti

AntaŭnomoRedakti

EsperantistojRedakti

Familia nomoRedakti

Similaj viraj nomojRedakti

Similaj virinaj nomojRedakti

CeteraĵojRedakti

Ambaŭ vortoj "Otto" kaj "Oto" estas palindromoj.