Samuelo[1] (Libro de Reĝoj, libroj 1-a kaj 2-a diritaj ankaŭ Libroj de Samuelo) (en hebrea: שְׁמוּאֵל, "Kiu aŭskultas Dion") estas rolulo de la Malnova Testamento, profeto kaj la lasta el juĝistoj de Israelo. Li vivis cirkaŭ dum la mezo de la 11-a jarcento a.K. Elektita juĝisto dum grava kriza periodo, kiam la venkintaj Filiŝtoj sukcesis kapti la Keston de la Interligo, Samuelo konvinkis ilin sankcii reĝon por Israelidoj. Estis elektita Ŝaulo, kiu surprenis la politikan regadon, dum li plutenis la religian. Sekve konfliktiĝinta kun Saulo, Samuelo sankciis Davidon reĝon. Poste li retiriĝis en Rama kie li mortis. Lia spirito estis reelvokita de Saulo antaŭ la batalo sur la monto Ĝelboé kontraŭ Filiŝtoj.

Samuelo
Biblia persono
Salisbury Cathedral Samuel.jpg
Verko 1-a libro de Samuel
1-a libro de la Kroniko
Psalmaro
Siraĥ
Libro de Jeremia
Agoj de la Apostoloj
Epistolo al la hebreoj
Informoj
Eble sama Q113147988
Sekso vira
Nacieco Izraelidoj
Religio Moseismo
Okupo juĝistoreganto
Patro Elkanah
Patrino Ĥana
Infanoj Abijah • Joel
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr
Konsekro de Davido farita de Samuelo. Miniaturo, ĉ. 1200, Muzeo Condé, Chantilly

ReferencojRedakti