Malfermi la ĉefan menuon

Pri familinomo vidu en artikolo Ivanov.


Ivanovo
Иваново ruse
urbo
Ivanovo asv2018-08 img58 aerial view.jpg

Flago

Blazono

Flago Blazono
Administrado
Lando Rusio
Provinco Ivanova
Urborajto ekde 1871
Poŝtkodo 153000 [+]
Retpaĝaro ivgoradm.ru [+]
Demografio
Loĝantaro 406 933  (2017) [+]
Loĝdenso 3 881 loĝ./km²
Geografio
Geografia situo 57° 0′ N, 40° 59′ O5740.983333333333Koordinatoj: 57° 0′ N, 40° 59′ O [+]
Alto 120 m [+]
Areo 104,84 km² (10 484 ha) [+]
Horzono UTC+03:00 [+]
Situo de Ivanovo
Situo de Ivanovo
Alia projekto
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo Ivanovo [+]
Information icon.svg
vdr

Ivanovo (ruse Иваново) estas urbo en Rusio, ĉefurbo de Ivanova provinco.

La urbo situas inter riveroj Volgo (ruse Волга) kaj Klazjma (ruse Клязьма), sur bordoj de rivero Uvodj (ruse Уводь) (kiu fluas en riveron Klazjma).

En la urbo estas fervoja stacio.

Ivanovo apartenas al la Ora Ringo de Rusio.

Ivanovo tradicie estas nomita la teksaĵa ĉefurbo de Rusio. Ĉar plejmulto da teksolaboristoj estas virinoj, oni ankaŭ kromnomas ĝin "urbo de fianĉinoj". Intertempe la misproporcio de virinoj inter la loĝantoj de Ivanovo delonge malaperis pro artefaritaj rimedoj de 1950-aj, laŭ la statistiko la veraj "urboj de fianĉinoj" en la nuna Rusio estas Moskvo kaj Peterburgo.

La plej internacie fama el la ivanovaninoj estas la postmoderna franca verkisto Nathalie Sarraute.

Ĝi estas ĝemelurbo de Lodzo (Pollando).

HistorioRedakti

Ivanovon oni kreis per kunfando de malnova plantofibro-pritrakta vilaĝo Ivanovo (ekdokumentita en 1561) kaj industria Voznjesenskij Posad en 1871. Ĝis 1932, la oficiala nomo estis Ivanovo-Voznesensk (ruse Иваново-Вознесенск).

Komence de la 20-a jarcento. Ivanovo konkuris kun Lodzo (tiam ankaŭ rusimperia) pri la ĉefeco kiel teksoproduktejo en Eŭropo. La laborista vivmaniero estis malkomforta, kaj strikoj oftis. Unu el ili kaŭzis la rusan revolucion de 1905. Tiujare stariĝis la unua soveto en la mondo.

En 1959 Ivanovo havis 338 mil loĝantojn.

FamulojRedakti

Esperanto en IvanovoRedakti

En Ivanovo dum kelkaj jaroj laboris Antoni Grabowski. J. Jovlev publikigis plurajn tradukojn el la rusa dum la 1960-aj jaroj. En Ivanovo loĝis sovetia kaj rusia esperantistino Jelena Lebedeva. Andrej Grigorjevskij instruis Esperanton. En Ivanovo naskiĝis muzikgrupo Ekvinokso, kiun gvidis muzikisto Andrej Obrezkov. Festivalo EoLA okazis en Ivanovo en 1994 kaj 1998.

Vidu ankaŭRedakti

Eksteraj ligilojRedakti