Fremdvortoj en Esperanto

Ĉi tiu artikolo estas verkita en Esperanto-Vikipedio kiel la unua el ĉiuj lingvoj en la tuta Vikipedia projekto.

Fremdvortoj en Esperanto [1] estas libro de Paul Neergaard, unuafoje eldonita en 1932, kun 60 paĝoj. Kvankam la lingvo multe evoluis de tiu tempo, la libro estas ofte konsultata eĉ nuntempe.

Fremdvortoj
en Esperanto
Fremdvortoj en Esperanto
Fremdvortoj
en Esperanto
Aŭtoro Paul Neergaard
Eldonjaro 1932
Urbo Parizo
Eldoninto SAT
Paĝoj 64
vdr

La titoloj de la ĉapitroj estas : la naturo kaj la fonto de la fremdvortoj, starigo de principoj aplikeblaj je elekto de Esperantaj formoj de fremdvortoj, ktp. Ĝi estis siatempe rekomendata de ISAE.

Recenzoj

redakti
 
 Interesa studo pri la 15-a regulo de la Fundamento. La aŭtoro esploras la fremdvortojn laŭ kelkaj principoj de oportuno, internacieco, koncizo, analogo, bonsoneco.
Lingvo, koncizo, preso, papero estas senriproĉaj. 
— 1933, Historio de Esperanto II, paĝo 806
 
 La celo de la aŭtoro estas, fari gvidilon pri esperantigo de fremdvortoj laŭ la 15-a regulo de la Zamenhofa Fundamento, sinoptike pritraktante la diversajn konsiderojn, kiujn oni devas fari en la aplikado de tiu regulo. Li pritraktas ĉefe la naturon kaj la fontojn de la fremdvortoj kaj la starigon de principoj aplikeblaj je elekto de Esperanto-formoj de fremdvorto. 
— Belga esperantisto n199 (jan-feb 1933)

Referencoj

redakti

Eksteraj ligiloj

redakti