Lizino
lizino
Plata kemia strukturo de la
Lizino
lizino
Tridimensia kemia strukturo de la Lizino
Alternativa(j) nomo(j)
  • Du-amino-kaproata acido
  • Du-amino-heksanoata acido
Kemia formulo
C6H14N2O2
CAS-numero-kodo 70-54-2
ChemSpider kodo 843
PubChem-kodo 5962
Merck Index 15,5697
Fizikaj proprecoj
Aspekto blanka solidaĵo
Molmaso 146.19 g·mol-1
Denseco 1.125g cm−3
Fandpunkto 224.5 °C
Acideco (pKa) 2.18
Solvebleco Akvo:1500 g/L
Mortiga dozo (LD50) 10000 mg/kg (buŝe)
Sekurecaj Indikoj
Riskoj R34 R36/37/38
Sekureco S26 S36/37/39 S45 S24/25
Pridanĝeraj indikoj
Danĝero
GHS etikedigo de kemiaĵoj
GHS Damaĝo-piktogramo
07 – Toksa substanco
GHS Signalvorto Averto
GHS Deklaroj pri damaĝoj H315, H319, H335[1]
GHS Deklaroj pri antaŭgardoj P261, P264, P271, P280, P302+352, P304+340, P305+351+338, P312, P321, P332+313, P337+313, P362, P403+233, P405, P501
Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo
(25 °C kaj 100 kPa)

Lizino (2,6-diaminoheksanacido) (simbolo LysK) apartenas al la 20 proteinogenaj (proteinformantaj) aminoacidoj, kiuj estas koditaj tra bazotriopo de RNA, por la uzo ĉe la proteina biosintezo en bazmateriala ŝanĝo de la organismoj.

ProprecojRedakti

Ĝi apartenas kun arginino kaj histidino al la grupo de bazaj aminoacidoj aŭ heksonbazoj. Tiuj entenas bazan kemian grupon- ĉe lizino unu liberan aminogrupon en la flanka ĉeno-, pro kio ili regas kiel lesivoj. La ŝargo de lizino estas pH-dependa (pK-valoro: ~ 10).

AperoRedakti

Lizino apartenas al esencaj aminoacidoj por la homo, ĝin povas la homa organismo mem ne produkti kaj tiel ĝin devas akcepti kun nutrado. La plenkreska homo bezonas tage ĉirkaŭ 1–1,5 g da lizino. Tre multan lizinon entenas la fiŝo sed ankaŭ mungfaboj.

ReferencojRedakti

Eksteraj ligilojRedakti