Mika Waltari

Mika WALTARI (naskiĝis la 19-an de septembro 1908 en Helsinko, mortis la 26-an de aŭgusto 1979 en Helsinko) estis finna verkisto.

Mika Waltari
Mika Waltari.jpg
Persona informo
Naskonomo Mika Toimi Waltari
Naskiĝo 19-an de septembro 1908 (1908-09-19)
en Helsinko
Morto 26-an de aŭgusto 1979 (1979-08-26) (70-jara)
en Helsinko, Flag of Finland.svg Finnlando
Mortis pro kancero [#]
Tombo Tombejo Hietaniemi [#]
Religio luteranismo [#]
Lingvoj finna lingvo [#]
Loĝloko Etu-Töölö [#]
Ŝtataneco Finnlando [#]
Alma mater Universitato de Helsinko [#]
Subskribo Mika Waltari
Familio
Infanoj Satu Waltari [#]
Profesio
Alia nomo Kristian Korppi • Leo Rainio • Leo Arne • M. Ritvala • Nauticus [#]
Okupo verkistotradukistoĵurnalisto • romanisto • scenaristo • poeto [#]
Aktiva dum 1927– [#]
[#] Fonto: Vikidatumoj
Information icon.svg
vdr

Kiel junulo li komencis verki poezion, kaj poste dediĉis sin al prozo. Post studado de filozofio li laboris kiel ĵurnalisto kaj fine kiel libera verkisto. En la 20-aj jaroj de la 20-a jarcento li estis gvida persono de grupo Tulenkantajat (Portantoj de fajro), kies manifeston Hurmioituneet kasvot (Ekstaza vizaĝo) li eldonis en 1924 kune kun Olavi Paavolainen. En 1931 li edziĝis al Marjatta Luukkonen.

Grandan sukceson akiris jam la unua romano Granda iluzio pri moralaj problemoj de la postmilita generacio. Sukcesaj estis ankaŭ spritaj detektivaj rakontoj pri komisaro Palmu. La plej grandajn sukcesojn li gajnis per la verkado de historiaj romanoj.

Kelkaj verkojRedakti

  • Suuri illusioni (1928, Granda iluzio)
  • Isästä poikaan (1933-1935, De patro al filo)
  • Vieras mies tuli taloon (1937, Fremdulo venas)
  • Kuka murhasi rouva Skrofin? (1939, Kiu murdis s-inon Skrof?)
  • Kaarina Maununtytär (1942)
  • Sinuhe, egyptiläinen (1945, Egiptano Sinuhe)
  • Mikael Karvajalka (1948, Miĥaelo Karvajalka, travivaĵoj de junulo dum la Luther-erao)
  • Johannes Angelos (1952, pri falo de Konstantinopolo)
  • Turms, kuolematon (1955, Senmorta Turms)
  • Feliks onnellinen (1958, Feliks la feliĉa)
  • Valtakunnan salaisuus (1959, Mistero de la regno)
  • Ihmiskunnan viholliset (1964, Malamikoj de la homaro)
  • Noita palaa elemään (Sorĉistino revenas, dramo)
  • Nuori Johannes (1980, Obskura anĝelo)
  • Kirjailijan muistelmat (1980, rememoroj de la verkisto)

Vidu ankaŭRedakti

Eksteraj ligilojRedakti