Malfermi la ĉefan menuon

-ar-

sufikso en Esperanto

La sufikso -ar- respektive finaĵo -aro en Esperanto estas uzata por aroj, nome kunaĵo aŭ kompletaĵo de elementoj ene aŭ respektive de pli ampleksa koncepto, ekzemple la dentoj kiujn ĉiu havas en buŝo estas dentaro.

Sufiksoj en Esperanto
Tipo Oficialaj Neoficialaj
Verbaj -ant-, -int-, -ont-
-at-, -it-, -ot-
-unt-, -ut-
Seksaj -in- -iĉ-, -ip-
Aliaj -aĉ-, -ad-, -aĵ-, -an-, -ar-,

-ĉj-,
-ebl-, -ec-, -eg-, -ej-, -em-, -end-, -er-, -estr-, -et-,
-id-, -ig-, -iĝ-, -il-, -ind-, -ing-, -ism-, -ist-,
-nj-,
-obl-, -on-, -op-,
-uj-, -ul-, -um-.

-ab-, -ac-, -al-, -ari-, -ator-,
-e-, -ed-, -el-, -en-, -enz-, -esk-, -ez-,
-i-, -if-, -ik-, -ilion-, -iliard-, -it-, -iv-, -iz-,
-j-,
-nomial-,
-ofon-, -oid-, -ol-, -olog-, -ologi-, -ometr-, -otek-, -oz-
-pj-,
-t-, -tet-,
-uk-, -un-.

Information icon.svg
vdr

Vorterklaso: sufikso
Statuso: oficiala, fare de Zamenhof en 1887.
Deveno: ?
Similaĵoj en aliaj lingvoj: ?
Nuna signifo kaj uzado:

EkzemplojRedakti

Vidu ankaŭRedakti

Eksteraj ligilojRedakti