Malfermi la ĉefan menuon

István Eigel [iŝtvAn ejgel], laŭ hungarlingve kutima sinsekvo Eigel István estis hungara pentristo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia edzino estis Klára Tassy.

István Eigel
Persona informo
Naskonomo Eigel István
Naskiĝo 23-an de novembro 1922 (1922-11-23)
en Újpest
Morto 25-an de julio 2000 (2000-07-25) (77-jara)
en Budapeŝto
Lingvoj hungara lingvo
Ŝtataneco Hungario
Alma mater Hungara Belarta Universitato
Familio
Edz(in)o Klára Tassy
Profesio
Profesio pentristo • verkisto
Information icon.svg
vdr

István Eigel [1] naskiĝis la 23-an de novembro 1922 en Újpest, li mortis la 25-an de julio 2000 en Budapeŝto.

BiografioRedakti

István Eigel frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, en 1946 li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Rudnay kaj Aurél Bernáth. Post la diplomo li edziĝis kaj ekinstruis en pluraj mezlernejoj. Li ekspoziciis ekde 1947. Li studvojaĝis al Ĉeĥoslovakio (1951), Rumanio (1955), Pollando (1957). Inter 1958 kaj 1961 li havis stipendion, ekde 1960 li havis atelieron en Budapeŝto. Li instruis en Belarta Altlernejo (1961-1963) kaj Industriarta Altlernejo (1963–1982). Li pensiuliĝis en 1982. Krom la pentraĵoj li kreis ankaŭ egajn murpentraĵojn kaj mozaikojn, ilustraĵojn, eĉ poemojn, prozojn. Li ricevis premiojn inter 1967-1994.

El solaj ekspoziciojRedakti

El kolektivaj ekspoziciojRedakti

Elektitaj pentraĵojRedakti

  • Nyáreste
  • Csendkereső
  • Ketten
  • Pincesor
  • Csendélet

Elektitaj mozaikoj [2]Redakti

  • Lovasok (1965, Debrecen)
  • Négy évszak (1968 Debrecen)
  • Mozaik (1976 Szentes)
  • Falmozaik (1977 Szentes, vitra surmura mozaiko)
  • Vándormadarak (1978 Gyula, marmora mozaiko)
  • A hang (1984, vitromuro en Hungara Radio)
  • Ablak (1986, pentrita vitrofenestro en Nacia Teatro (Szeged))

Similaj artaĵojRedakti

Elektitaj librojRedakti

  • A túlsó partról (romaneto, 1993)
  • Amerikai napló (1994)
  • Én még láttam a kikötőt (1994)

Elektitaj disĉiplojRedakti

FontojRedakti