Jean-Martin Charcot

Franca neŭrologo (1825 - 1893)

Jean-Martin CHARCOT (naskiĝis la 29-an de novembro 1825, mortis la 16-an de aŭgusto 1893) (shär-ˈkō,) estis franca neŭrologo kaj profesoro pri anatomia patologio [1].[2] Li estas konata kiel "la fondinto de moderna neŭrologio" kaj estas" rilata al almenaŭ 15 medicinaj eponimoj ", inkluzive de Charcot-Marie-dentomalsano [3] kaj amiotrofa lateralsklerozo (la malsano de Lou Gehrig).[2] Charcot estis referita kiel "la patro de franca neŭrologio kaj unu el la pioniroj de la mondo de neŭrologio".[4] Lia laboro tre influis la evoluigajn kampojn de neŭrologio kaj psikologio . Li estis la "plej antaŭa neŭrologo antaŭ nelonge deknaŭa jarcenta Francio"[5] kaj estis nomitaj" la Napoleon de la neŭrozoj".[6]

Jean-Martin Charcot
Persona informo
Jean-Martin Charcot
Naskiĝo 29-an de novembro 1825 (1825-11-29)
en Parizo,  Resurtronigo
Morto 16-an de aŭgusto 1893 (1893-08-16) (67-jaraĝa)
en Montsauche-les-Settons, Nièvre,  Tria Respubliko de Francio
Tombo Tombejo de Montmartre vd
Lingvoj franca vd
Ŝtataneco Francio vd
Alma mater Q17306806Lycée Condorcet vd
Subskribo Jean-Martin Charcot
Familio
Patro Jean-Baptiste Charcot vd
Infanoj Jean-Baptiste Charcot • Jehanne Charcot vd
Profesio
Okupo kuracisto • neŭrosciencisto • psikologo • psikiatro • neŭrologo • desegnisto vd
Laborkampo medicinoneŭrologiopsikiatrio vd
Aktiva en Parizo vd
Aktiva dum 1840–1893 vd
vd Fonto: Vikidatumoj
vdr

Vivo redakti

Naskita en Parizo, Francio, Charcot funkciis kaj instruis ĉe la fama hospitalo Salpêtrière [7] dum 33 jaroj. Lia reputacio kiel instrukciisto tiris studentojn de ĉi inte Eŭropo.[6] En 1882, li establis neŭrologioklinikon ĉe Salpêtrière, kio estis la unua el ĝia speco en Eŭropo.[2]

La primara fokuso de Charcot estis neŭrologio. Li nomis kaj estis la unua se temas pri priskribi multlokan sklerozon .[2][8] Li ankaŭ estis la unua se temas pri priskribi malordon konatan kiel Charcot-artiko [9] aŭ Charcot-artropatio, degenero de komunaj surfacoj rezultiĝantaj el perdo de proprioception [10]. Li priesploris la funkciojn de malsamaj partoj de la cerbo kaj la rolo de arterioj en cerba hemoragio .[2]

Charcot estis inter la unua se temas pri priskribi Charcot-Marie-dentomalsanon [11] (CMT). La proklamo estis farita samtempe kun Pierre Marie [12] de Francio (lia loĝanto) kaj Howard Henry Tooth [13] de Anglio. La malsano ankaŭ estas foje nomita peronea muskola atrofio.[14]

En 1861 kaj 1862, Charcot, kun tiu de Alfred Vulpian [15], aldonis pli da simptomoj al la klinika priskribo de James Parkinson [16]kaj tiam poste ĉemetis la nomon Parkinson-malsano al la sindromo.[17]

La plej eltenema laboro de Charcot estis sur hipnoto kaj histerio . Li kredis ke histerio estis neŭrologia malordo kaŭzita per heredaj problemoj en la nerva sistemo.[6][18] Li uzis hipnoton por indukti staton de histerio popularaj pacientoj kaj studis la rezultojn, kaj respondecis sole pri ŝanĝado de la franca medicina komunumo opinio pri la valideco de hipnoto (ĝi antaŭe estis malaprobita kiel Mesmerismo [19]).

La verkoj de Charcot pri hipnoto kaj liaj publikaj manifestacioj de "hipnotigitaj" personoj en aŭditorio estis akre kritikitaj fare de Hippolyte Bernheim [20], plej elstara neŭrologo de la tempo, kaj de Charcot iama scienca asista tiu de Axel Munthe en liaj famaj memuaroj The Story of San Michele (La Etaĝa de Sano Michele) [21].[2]

En 1870 Charcot edziĝis al Caroline Johnson. Ili havis unu infanon kiun ili nomis Jean-Baptiste [22].

Charcot estis parto de la franca neŭrologia tradicio kaj legis malsupre, kaj tre honorita, Duchenne de Boulogne [23], kiun li plusendis supre kiel Mon maitre ("mia instruisto") - Charcot sidita kun Duchenne kiel kiujn li mensogis tinkturfarbante en 1875.

Eponimoj redakti

 
Charcot faras hipnozon en Salpêtrière sur histeria paciento Marie Wittman apogita sur Dr.Jozefo Babiński[24]

La nomo de Charcot estas rilata al multaj malsanoj kaj kondiĉoj:[2]

Ankaŭ, Charcot Island [36] en Antarkto estis nomita en sia honoro fare de sia filo, Jean-Baptiste Charcot [37].

Heredaĵo redakti

Charcot estas nur tiel fama por liaj studentoj: Sigmund Freud ,[6] tiu de Joseph Babinski [38],[2] Pierre Janet ,[6] William Jakobo [39], Pierre Marie [12], tiu de Albert Londe [40], Charles-Joseph Bouchard [41],[2] Georges Gilles de la Tourette (Georges Gilles de La Tourette) [42],[2] tiu de Axel Munthe ,[2] tiu de Alfred Binet ,[6] kaj tiu de Albert Pitres [43]. Charcot donis la eponimon [44] por Tourettes sindromo [45] en honoro de sia studento, Georges Gilles de La Tourette.[5][46] Charcot prezentiĝas, kune kun Maria Skłodowska-Curie (sinjorino Kuri) kaj Charcot pacienca "Blanche" (Marie Wittman), en la romano de Per Olov Enquist de de 2004 La Libro pri Blanche kaj Marie (angla traduko, de 2006, ISBN 1-58567-668-3). Li ankaŭ aperas en la romano de 2005 de Sebastian Faulks [47], Human Traces [48], kaj en tiu de Axel Munthe estas [49]1929 memoraĵo The Story of San Michele (La Etaĝa de Sano Michele) [50]. En letero al la New York Times Book Review (New York Times Book Review) [51] de la 18-an de Januaro, 1931, aliflanke, la filo de Charcot skribis ke "dr Munthe neniam estis trejnita fare de mia patro". Kaj en lia biografio de 2008 de Munthe (ISBN 978-1-84511-720-7), Bengt Jangfeldt diras ke la s de Charcot SIC ne meciita en ununura letero de Axel el la centoj kiuj estis konservitaj de liaj Parizo-jaroj. '

Kvankam de la 1870-aj jaroj, Charcot estis la plej konata kuracisto de Francio, laŭ Edward Shorter, liaj ideoj en psikiatrio estis refutita, kaj Francio ne resaniĝis por jardekoj. Shorter skribis en lia A History of Psychiatry (Historio de Psikiatrio) ke Charcot mem komprenis "preskaŭ nenion" koncerne gravan psikiatrian malsanon, kaj ke li "tre mankis ion rilate al ordinara racio kaj grandioze certa pri sia propra juĝo". Post lia morto, la malsano-"histerio "kiun Charcot priskribis estis trovita esti nenio pli ol" artefakto de sugesto".[52]

Referencoj redakti

  • Kushner, HEJ. Sakranta cerbo? : La historioj de Tourettes sindromo. Harvard University Press, 2000. ISBN 0-674-00386-1

Plia legaĵo redakti

  • Bernheim, Hippolyte: Hypnotisme et sugesto: Doktrino de La Salpêtrière et doktrino de Nancy. - in: Le Temps, 29 januaro 1891.
  • Carrez, Jean-Pierre: Femmes-oprimées à La Salpêtrière. Parizo, 2005.
  • Gauchet, Marcel; Amanto, Gladys: Le-vrai Charcot: les kemins imprévus de l'inkonscient. Parizo, 1997.
  • Georges Didi-Huberman: Die Erfindung der Hysterie. Die-fotografiske Klinik von Jean-Martin Charcot. Distrikto Paderborn: Denuncanto 1997. ISBN 3-7705-3148-5 (frz. Erstausgabe 1982)
  • Goetz Cg, Bonduelle M, kaj Gelfand T (1995): Charcot: Konstruante Neŭrologion. New York, Oxford University Press.
  • Guillain G (1959): J. - m. Charcot (1825-1893): lia Vivo - lia Laboro. (Bailey P trans. ). New York, Paul B. Hoeber.
  • Thuillier, Jean: tiu de Monsieur Charcot de La Salpêtrière. Parizo, 1993.
  • Werner Brück: Erotisierte Darstellungen-histeroepileptisker Frauen. Norderstedt, 2008. ISBN 3-8370-6917-6

Eksteraj ligiloj redakti

  Trovu « Jean-Martin Charcot » inter la
Vizaĝoj de homoj
rilataj al la ideo
«Internacia Lingvo»

Referencoj redakti

  1. Ŝablono:WT traduko
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 Enerson, Ole Daniel Jean-Martin Charcot. Who Named It?. Alirita 13 October 2008.
  3. Ŝablono:WT traduko
  4. Teive HA, Chien HF, Munhoz RP, Barbosa ER (December 2008). “Charcot's contribution to the study of Tourette's syndrome”, Arq Neuropsiquiatr 66 (4), p. 918–21. 
  5. 5,0 5,1 Kushner (2000), p. 11
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 Jean-Martin Charcot. A Science Odyssey: People and Discoveries. WGBH via Public Broadcasting Service (PBS) (1998). Alirita 13 October 2008.
  7. Ŝablono:WT traduko
  8. Charcot, J.Histologie de la sclerose en plaques.Gazette des hopitaŭ, Paris, 1868; 41: 554-555.
  9. Ŝablono:WT traduko
  10. Ŝablono:WT traduko
  11. Ŝablono:WT traduko
  12. 12,0 12,1 Ŝablono:WT traduko
  13. Ŝablono:WT traduko
  14. Enersen, Ole Daniel.Charcot-Marie-Tooth disease. Who Named It? Retrieved on 16 October 2008.
  15. Ŝablono:WT traduko
  16. Ŝablono:WT traduko
  17. Enerson, Ole Daniel.James Parkinson. Who Named It? Retrieved on 16 October 2008.
  18. Lectures on the diseases of the nevous system p. 85
  19. Ŝablono:WT traduko
  20. Ŝablono:WT traduko
  21. Ŝablono:WT traduko
  22. Ŝablono:WT traduko
  23. Ŝablono:WT traduko
  24. Ŝablono:WT traduko
  25. Ŝablono:WT traduko
  26. Ŝablono:WT traduko
  27. Ŝablono:WT traduko
  28. Ŝablono:WT traduko
  29. Ŝablono:WT traduko
  30. Ŝablono:WT traduko
  31. Ŝablono:WT traduko
  32. Ŝablono:WT traduko
  33. Ŝablono:WT traduko
  34. Ŝablono:WT traduko
  35. Ŝablono:WT traduko
  36. Ŝablono:WT traduko
  37. Ŝablono:WT traduko
  38. Ŝablono:WT traduko
  39. Ŝablono:WT traduko
  40. Ŝablono:WT traduko
  41. Ŝablono:WT traduko
  42. Ŝablono:WT traduko
  43. Ŝablono:WT traduko
  44. Ŝablono:WT traduko
  45. Ŝablono:WT traduko
  46. Black, KJ.Tourette Syndrome and Other Tic Disorders. eMedicine, (22 March 2006). Retrieved on 27 June 2006.
  47. Ŝablono:WT traduko
  48. Ŝablono:WT traduko
  49. Ŝablono:WT traduko
  50. Ŝablono:WT traduko
  51. Ŝablono:WT traduko
  52. Shorter, Edward. (1997) A History of Psychiatry. John Wiley & Sons, p. 84–86. ISBN 0-471-24531-3.