Jean Racine

franca dramaturgo

Jean RACINE (naskiĝis en 1639 en La Ferté-Milon, mortis la 21-an de aprilo 1699 en Parizo) estis tragedia franca poeto kaj dramverkisto de la 17a jarcento, samtempulo de Ludoviko la 14-a kaj de Molière.

Jean Racine
Persona informo
Jean Racine
Naskiĝo 1-an de decembro 1639 (1639-12-01)
en La Ferté-Milon
Morto 21-an de aprilo 1699 (1699-04-21) (59-jaraĝa)
en Parizo
Mortis pro naturaj kialoj vd
Mortis per hepata kancero vd
Tombo Saint-Étienne-du-Mont vd
Lingvoj latinafranca vd
Ŝtataneco Reĝlando Francio vd
Alma mater Lycée Saint-Louis • Q108740666 vd
Subskribo Jean Racine
Familio
Patro Jean Racine vd
Patrino Jeanne Sconin vd
Edz(in)o Catherine de Romanet vd
Infanoj Jean-Baptiste Racine • Louis Racine vd
Profesio
Okupo dramaturgo • poeto • tradukisto • libretisto • historiistoverkisto vd
Verkado
Verkoj Andromaka (Racine) ❦
Phèdre ❦
Athalie ❦
La Thébaïde ❦
Alexandre le Grand ❦
Les Plaideurs ❦
Britannicus ❦
Berenica (Racine) ❦
Bajazet ❦
Mithridate ❦
Iphigénie ❦
Esther vd
vd Fonto: Vikidatumoj
vdr

Orfo li estas akceptata de religiulinoj de Port-Royal, kie li ricevas jansenistan edukon. Li unue provis agordigi siajn literturojn ambiciojn kun religia vojo. Poste li dediĉis sin al teatro. Li prezentas La Tebaido (la Thébaïde, 1664), poste Aleksandro la Granda (Alexandre le Grand, 1665), Ĉi tiu tragedio establis la statuson de Racine kiel posteulon de Corneille, sed sian famon li ŝuldas al la granda sukceso de Andromaka (Andromaque, 1667) kiam li lernis la regulojn de la klasika verkado de Boileau. Li poste prezentas Britannicus (1669), Berenica (Bérénice, 1670), Bajazet (1672), Mitridato (Mithridate, 1673), Ifigenia en Aulido (Iphigénie en Aulide, 1674), Fedra (Phèdre, 1677).

Nomumita historiografo de la reĝo, reakordiĝinta kun la Jansenistoj, li tiam rezignas pri teatro. Sed laŭ peto de Mme de Maintenon, li plu verkas por la lernantoj de Saint-Cyr la bibliajn tragediojn Ester (Esther, 1689) kaj Atalia (Athalie, 1691). La teatro de Racine montras la pasion kiel fata forto kiu detruas kiun ĝi posedas. Realigante la idealon de la klasika tragedio li prezentas agadon simplan klaran kies cirkonstancoj fontas de la pasio mem de la personoj. Racine ankaŭ verkis unu komedion La pledistoj (Les Plaideurs, 1668), sprita kritiko de la juristaj moroj.

Racine daŭre verkis novan tragedion ĉiujare kaj en 1673 estis elektita membro de la Franca Akademio. En 1677, la tragedio Fedra estis enscenigita, konsiderita la ĉefverko de Racine.

Verkoj en esperanto redakti

Eksteraj ligiloj redakti