Tablohokeo

Tablohokeo estas tablosporto kaj ludo por du ludistoj, derivita de glacia hokeo. La ludo konsistas en reprezentado de glacihokea kampo; la ludistaj poentaraj celoj estas frapi malgrandan hokediskon kaj meti ĝin en la oponantan "reton" kun eltondaĵaj ciferoj kiuj reprezentas hokeajn ludistojn. La ludkampo estas horizontala surfaco, rondigita rektangulo kun longo de ĉirkaŭ unu metro kaj larĝo de ĉirkaŭ duono de metro.

Tablohokeo
La finalo de la monda konkurso de kluboj en 2018. Latvia BJC "Laimīte" en flava kontraŭ la rusa "Toros".
La finalo de la monda konkurso de kluboj en 2018. Latvia BJC "Laimīte" en flava kontraŭ la rusa "Toros".
Fakoj
unuopa ludo, teama ludo
Kulminaj konkursoj
Monda ĉampioneco ekde 1989
Eŭropa ĉampioneco ekde 1990
Internacia federacio
Nomo: Internacia tabla hokea federacio (ITHF)
Fondita: 2005
TTT: Paĝaro de ITHF
Rilataj paĝoj
Kategorio:Sporto
Information icon.svg
vdr
Landoj kun almenaŭ unu ludanto en la ITHF Mondaj Rangotabeloj en 2019. Ruĝa estas la supraj 8 landoj.
  •  15000+ punktoj
  •  10000+ punktoj
  •  1000+ punktoj
  •  -1000 punktoj
  • La ĉampiono de mondo Maksim Borisov

    La ciferoj estas manipulita per vergoj sub la plasta "glacio": ĉiu glitejo antaŭen kaj reen laŭ ties propra mallarĝa vergo kiam la ludistaj puŝoj aŭ tiroj sur la vergo rotacias (laŭ vertikala akso) por movi la hokediskon kiam la ludisto turnadas la vergon.

    Ekde 1989 la mondaj ĉampionecoj okazis ĉiun duan jaron, en aliaj jaroj eŭropaj ĉampionecoj nun estas okazigitaj.[1] Reprezentantoj de 16 landoj partoprenis en la monda ĉampioneco de 2019.[2]

    PriskriboRedakti

     
    Ludoj de Eŭropa Ĉampioneco en Eskilstuna, Svedio

    Samtempe, du ludantoj konkuras malantaŭ unu ludkampo, starantaj ĉe ĝiaj malsamaj finoj kaj uzante siajn stangojn regi siajn figurojn en la rando.

    La ludo estas ludata en la kampo "Stiga", kiu estas plata rektangula skatolo kun rondaj randoj, ĉirkaŭ unu metron je duono de metro en grandeco, agordita al alteco de 70-80 cm. La horizontala surfaco agas kiel ludkampo. La ludo estas ludata per relative granda nigra plasta diskon. Du teamoj montras sur la kampo, tiuj konsistas el 5 kampo-figuroj kaj unu golulo:

                                            Golulo (G)
                       dekstra defendanto (DD)       liva defendanto (LD)
     dekstra atakanto (DA)     meza atakanto (centro, C)     liva atakanto (LA)
    

    Ĉiu figuro estas enigita en sian propran gvidan fendojn sur la ludkampo kaj sub la kampo estas konektita per rapidmalpliigilo kaj stango kun sia ludanto, staranta post la fino de la kampo. Ĉiu stango kaj sekve la figuro povas antaŭeniri kaj rotacii ĉirkaŭ akso. La fendoj havas aspekton de rektaj aŭ kurbaj linioj kaj estas metitaj tiel ke la ludantoj kontrolas la tutan teritorion de la ludkampo kaj povas efektivigi diversajn agojn (pasigoj, ĵeti, interkaptoj de la disko, ktp.) Kontraŭuloj, manipulantaj levilojn, movas siajn figurojn kaj turnas ilin, provante interkapti la diskon kaj ĵeti ĝin en la golujo de la kontraŭulo. Male al glacihokeo, ekzistas neniu ofsajdo regulo kaj ĉiuj enĵetoj okazas en la centro de la kampo.

    Antaŭ la ludo, la ludkampo estas fiksita sur speciala stando aŭ sur alia horizontala surfaco je 70-80 cm de alteco, ĉu per gluado de la kruroj per duflanka bendo, aŭ per specialaj montoj.

    La ludo daŭras kvin minutojn kaj unu havante pli golojn ricevas 2 poentojn por la venko, la perdanto - 0. En kazo de egaleco ĉe rondaj turniroj, la punktoj estas duono, dum la eliminaj ludoj okazas kromtempaj.[3]

    HistorioRedakti

    La unuaj kontroleblaj informoj pri ludo, simulanta glacihokeon, datiĝas de 1932, kiam kanadano Munro hejme faris tre primitivan kampon de la arbo.[4] Lia ideo estis sekvita de entuziasmuloj kaj fabrikantoj en aliaj landoj, en kiuj la glacihokeo estis vaste ludita, sed amasa populareco estis atingita nur kiam ligno, fero kaj kartona por surfaco kaj figuroj en la 1950-aj jaroj komencis anstataŭigi plaston.[5][6] En 1957, tablohokeo komencis esti produktata de la sveda kompanio Stiga,[7] kiu nun estas monopolisto en produktado de konkurenca ekipaĵo. En 1959, danke al la kunlaboro kun la ludantoj de glacihokeo, la tiama kapitano de la sveda nacia teamo Sven "Tumba" Johansson, la ludkampoj multe pliboniĝis, precipe Johansson havis la ideon de nova dezajno, kiu ebligas al la figuroj translokiĝi post la pordegojn. Post ĉi tiuj plibonigoj, Stiga gajnis serioza lpkon en la merkato, vendante 100-200 mil kampojn jare.[8] Ludkampoj, preskaŭ nedistingeblaj de modernaj, Stiga estas produktita ekde 1983.[7][9] En 2018, vendoj de nova modelo komenciĝis, en la evoluo de kiu alia fama sveda hokeisto Peter Forsberg partoprenis, sed ĉi-foje la ŝanĝoj ne estis tiel signifaj.[10]

    Tamen antaŭ la unuaj provoj organizi almenaŭ ĉe la ŝtata nivelo, oni devis atendi ĝis 1982, kiam okazis la unua sveda ĉampioneco. Dum la sekvaj 20 jaroj, Svedio restis la gvidanto en ĉio rilata al tablohokeo. En 1989, la Monda Tablohokea Ĉampioneco estis organizita en Stokholmo kun la partopreno de ludantoj el 7 landoj, kiuj kompreneble gajnis svedoj. La sekvaj mondaj konkursoj estis okazigitaj en diversaj landoj ĉiujn du jarojn, kun unu deŝovo.[11] Sed nur en 2005 la svedoj estis puŝitaj de la unua loko de la finna nacia teamo en Rigo por la unua fojo, kaj en 2007 la finno Roni Nuttunen fariĝis la unua ne-sveda individua mondĉampiono. Nuntempe la ĉefaj landoj de tabla hokeo estas Rusio, Latvio kaj Ukrainio, sekvataj de (laŭ monda rangotabelo por 2020) Finnlando, Svedio, Ĉeĥio, Norvegio kaj Estonio. En jaroj, kiam mondaj konkursoj ne estas okazigitaj, ili estas anstataŭigitaj de eŭropaj konkursoj, kiu malmulte diferencas laŭ la konsisto de la partoprenantoj. Ambaŭ turniroj okazas en junio.

     
    Gajnantoj de la Eŭropa Ĉampionado 2018. De live - Atis Sīlis (3-a loko), Maksim Borisov (Rusio, 1-a loko) kaj Edgars Caics (2-a loko)

    La Eŭropa Ĉampionado 2018 okazis en Eskilstuna, Svedio, la eŭropa ĉampiono estis Maksim Borisov el Rusio, lasante latvajn ludantojn Edgars Caics kaj Atis Sīlis en dua kaj tria loko.[12]. Ankaŭ en la naciaj teamaj konkursoj la rusoj fariĝis la gajnintoj, lasante la latviojn dua. La finnoj gajnis la trian lokon.[13]

    La lasta el la mondaj konkursoj okazinta ĝis nun en 2019 ĉe la sporta komplekso Raubiĉi proksime de Minsko, Belorusio, kie venkis Maksim Borisov.[14][15] Ludantoj el 16 landoj partoprenis la konkurson. Rusio ankaŭ gajnis la teamajn konkuradon, batante ukrainiojn en la finalo; la latva nacia teamo gajnis 3-an lokon.[16] Ankaŭ en 2019, Krista Annija Lagzdiņa (Latvio) gajnis oron en la grupo de infanoj (malpli ol 13-jaraj) ĉe la Monda Ĉampionado, gajnante ankaŭ bronzon en la virina kategorio. Oro estis gajnita en la virina kategorio de Maria Saveljeva (Estonio), arĝento – Laima Kamzola (Latvio).

    La sekva monda ĉampioneco estas en 2021 en Talino, Estonio, kaj la eŭropa ĉampioneco en 2022 en Kranj, Slovenio.

    Historio en Orienta EŭropoRedakti

     
    Tablohokeo ludkampo "Luĉ", produktita en Novosibirsko, Sovetunio

    Post la dua mondmilito, Sovetunio agnoskis, ke tablohokeo estas utila kiel instrua ludo, kaj laŭ la rekomendo de la Ministerio pri Sano en 1952, komenciĝis ĝia produktado.[17] En la 1960-aj jaroj, sovet-fabrikita tablohokeo populariĝis en Sovetunio kaj Baltio, tamen ĉi tie ĝi estis distribuita ĉefe kiel infana ludilo. La plej multaj el la modeloj estis ekstere desegnitaj laŭe, kaj rezulte, la ludantoj estis plejparte lernejanoj kaj iliaj gepatroj. Foje estis aliaj cirkonstancoj, por la ekzemple, la serio "Favorito-1981" de Riga turniro estis uzata kiel formala kovrilo por la kontaktoj de politikaj disidentoj.[18]

    En la dua duono de la 90-aj jaroj, kun pliigo de riĉaĵoj en Orienta Eŭropo, ekaperis ludkampoj de sveda produktado, kaj fine de la 1990-aj jaroj Rusio kaj Latvio komencis organizi sin paralele kaj rilate unu kun la alia. En Latvio, la unua publika serio de turniroj estis organizita de DJ Ēriks Loks en 1998. En 1999, tablohokea iniciatinto Göran Agdur (Svedio) vizitis Latvio, post kio fine de 1999 fondiĝis la Riga Klubo de Tablohokeo (RGHK), kaj meze de 2000 la nacia federacio komencis organizi regulajn konkursojn. La samon faris en Moskvo ĵurnalisto Mihail Margolis kaj en Sankt-Peterburgo kantisto Aleksandr Minĉenko. Ambaŭ vizitis la unuan Rigan Pokalon se temas pri observi la organizadon de turniroj en la somero de 2000; la siavice, latvaj ludantoj komencis vojaĝi al turniroj en Rusio por dividi sian sperton. La unua etapo de la rusa ĉampioneco okazis en 2002 kaj estis gajnita de latvo Raivis Sternāts, tamen dum la sekvaj 17 jaroj kaj 94 etapoj de la rusa konkurso, la rusoj neniam donis venkon al gastoj el eksterlando.[19] Grandan danke al ĉi tiuj ligoj, kaj rusa kaj latva tablohokeo povis laŭlonge pasi al ĉefaj pozicioj. Kun iom da malfruo, Ukrainio aliĝis al ili, kies konkurso komenciĝis en 2005 kun la partopreno de Dmitri Kudritsky, kiu ludis la unuan fojon ĉe la Monda Ĉampioneco en 1999. Tamen la unua amasa foriro al la mondaj ĉampionecoj okazis en 2001, kiam Latvio kaj Rusio sendis la plenajn teamojn al Plzeň, okupante la 5-an kaj 8-an lokojn el 13 respektive. En la sekvaj jaroj, la kresko de sidlokoj por Rusio rezultis esti pli rapida, kaj en 2007 la rusa teamo gajnis siajn unuajn medalojn en la teama evento. En 2009 en Budapeŝto, Rusio jam fariĝis mondaj ĉampionoj, kaj Latvio – vicĉampionoj.[20] En 2011, Oleg Dmitriĉenko alportis al Rusio la unuan oran medalon en la persona kategorio, kaj de tiam nur rusaj aŭ latvaj ludantoj fariĝis mondaj kaj eŭropaj ĉampionoj en ĝi. En teamaj konkursoj Rusio estas seninterrompa mondĉampiono ekde 2009. Preskaŭ la sama situacio en la eŭropaj ĉampionecoj, kie Rusio ekde 2012 nur unufoje perdis la pintan linion de Latvio, dum Latvio kelkfoje cedas duan lokon al Ukrainio. Nuntempe, ĉi tiuj tri landoj okupas ĉefajn poziciojn en la monda rangotabelo.

    Tiam komenciĝis ankaŭ la disvolviĝo de tablohokeo en Belorusio kaj Kazaĥio. Latvio kaj Rusio ankaŭ influis la disvolviĝon de tablohokeo en Litovio kaj Estonio, tamen ili sukcesis atingi amasan popularecon nur en la dua ŝtato.

    En 16-an de marto 2006, la Latva Nacia Sporta Konsilio oficiale agnoskis tablan hokeon kiel sporton kaj LGHF kiel la ĉefa organizo, la sama jaro LGHF estis agnoskita en la Konsilio de Latvaj Sportaj Federacioj.

    OrganizaĵojRedakti

     
    ITHF en 2019. Membroŝtatoj en verda ekde 2005 (ne videblas Nordamerika ŝtatoj Kanado kaj Usono), flave verdaj – poste adoptitaj.[21]

    La internacia kontrolo de tablohokeo estas farita de la Internacia Tablohokea Federacio (ITHF), kiu starigas la regulojn por organizado de ludoj kaj turniroj kaj kompilas internaciajn rangotabelojn, organizas mondajn kaj eŭropajn konkursojn kaj konkursojn pri Mondaj Turneoj kune kun ĝiaj membraj federacioj. Ekde 2018, ĝia prezidanto estis Bjarne Axelsen (Danio), la Plenuma Komitato inkluzivas ankaŭ Kevin Rafferty (Usono), Mihail Ŝalomaev (Ukrainio), Aleksey Titov (Rusio), Igor Saveljev (Estonio).[21] La ĉefa metodo por decidi estas voĉdono de la membraj federacioj.

    La lokaj ITHF-tablohokeo organizaj sistemoj kutime estas aŭ forta federacio kaj malpli signifaj kluboj (ekzemple en Latvio kaj Estonio) aŭ fortaj kluboj kun malpli elstara federacia rolo (Svedio). En Rusio, Ukrainio kaj Nordameriko, krom la centraj federacioj, ankaŭ kreiĝis regionaj, kies rilatoj kun la centra estas malsamaj.

    StatusoRedakti

    En la jaro 2019 la stato de ITHF-tablohokeo estas tre malsama en diversaj landoj. En Latvio, ĝi estas oficiale agnoskita sporto kaj ĝia nacia federacio estas membro de la ŝtata sporta strukturo, kaj ĝuas ŝtatan financan kaj administran subtenon; en iuj landoj lia statuso estas proksima al ĉi tio. Tamen en la plej multaj landoj, tablohokeaj federacioj estas nur neregistaraj organizaĵoj, same kiel tablaj hokeokluboj. Interalie ankoraŭ ne eblis registri ĝin kiel sporto en Rusa Federacio. Aŭtune de 2015, Rusa Federacio eĉ diskutis pri fakturo pri fakta malpermeso de konkursoj en ĉiuj neagnoskitaj sportoj, kio koncernis ankaŭ tablan hokeon. La fakturo estis malakceptita pro protestoj de la sporta komunumo.[22]

    KonkurencoRedakti

    Ĉirkaŭ 20 naciaj federacioj organizas serion de naciaj konkuroj por la selektado de la nacionala teamo tra la sezono. Kutime ĉi tiuj turniroj estas libere haveblaj al iu ajn el iu ajn lando, estas ofte dezirinde registri kelkajn tagojn anticipe. La plej grandaj konkursoj estas inkluzivitaj en la Monda Turneo, el kiuj la plej bonaj ludantoj ricevas eksterordinarajn biletojn al la ferma Monda aŭ Eŭropa Ĉampioneco somere.

    LudejoRedakti

     
    Tablohokea figuro kun hokeadiskojn
     
    Regula mekanismo de tablohokea figuro
     
    Kampo por ludado de tablohokeo

    Laŭ la Konstitucio de ITHF, la ĉefa organizanto de tablohokeo, "tablohokeo" komprenanta ITHF signifas ekskluzive ludi laŭ "Stiga"-produktadaj modeloj.[23] "Stiga play-off" estis uzata en ĉiuj ITHF-konkursoj en Eŭropo, ekde 2019 norme estis "Stiga 21". En Nordameriko, la "Stiga Stanley Cup" ofte estas uzata, la sola diferenco estas la formo de la figuroj. Tamen ekzistas malgranda turniroj sur aliaj modeloj, kiuj ne agnoskas ITHF.

    ITHF ludejoj normojnRedakti

    En 2019, Stiga produktis kvin ludkampojn, sed nur tri el ili estas uzataj en turniroj:

    • Play OFF Classic estis la komuna normo por konkursoj ĝis 2018.
    • Play OFF 21 Peter Forsberg Edition – la nova normo ekde 2019. Ĝi diferencas de la malnova en kolorigo, la formo de la golejo kaj densigita surfaco.
    • Stanley Cup – opcio por Nordameriko. La figuroj estas malpli amasaj, havas maldekstran kaj dekstran kroĉon kaj estas pentritaj en la koloroj de la kluboj NHL.[24]

    Ne-normaj kampojRedakti

    LuĉRedakti

    Malgraŭ la fakto, ke la sovetia tablohokea normo "Luč" restis malantaŭ la monda nivelo dum duona jarcento, ĝi ankoraŭ estas vendita kaj konkursoj okazis sur ĝi kun sensignifaj ŝanĝoj de la kampo. La unua Mondĉampioneco por uzi ĉi tiun normon okazis en 2008 en Most, Ĉeĥio,[25] sed post ĉi tia transiĝis la tiama organizo, WTHA, translokiĝis al malgranda "Chemoplast".[26][27] Bedaŭrinde, ekde 2012, pro la financaj problemoj de la planto, ĝia produktado estis periode suspendita kaj rekomencita.[28]. Pro ĝiaj pli daŭraj materialoj, ĝi havas reputacion por pli alta fidindeco kompare kun Stiga.[29]

    Bobela hokeoRedakti

    Ĉi tiu speco de tablohokeo diferencas ĉefe pro tio, ke ĝi estas kovrita de travidebla kupolo, kiu malebligas, ke la hokeadisko flugu de la ludkampo kaj ludantoj aliru ĝin. Laŭe, hokeo havas specialan mekanismon por eniri la diskon en la ludo post kiam oni celis la golejo, aliaj diferencoj disde la normo ne estas fundamentaj. Bobela hokeo estas precipe populara en Nordameriko kaj estas ofte instalita por fanoj en glacia hokea arenoj kune kun similaj sportaj ludoj kaj slot-maŝinoj kaj kutime venas kun mono-faranta mekanismo por la tempo ludita. Ĉi tiu variaĵo havis sian propran federacion IBHF kaj siajn proprajn konkursojn.[30] La populareco de la normo estas malfaciligita per lia multekosto.[31] Nuntempe en Facebook estas Nacia Asocio de Bubela Hokeo, kiu nomas sian konkurencon la Monda Bubela Hokea Ĉampionado.[32]

    ColecoRedakti

    Malgraŭ la longa (de post 1988) ĉesigo de produktado,[33] ĉi tiuj kampoj daŭre estas konservitaj de entuziasmuloj kaj kolektantoj en funkcianta stato kaj turniroj estas okazigitaj ĉe ili. En 1954 – 1968 la marko estis konata sub la nomo "Eagle".[34] Coleco, havas sian propran tablohokea federacion NTHL, kondukante serion de 9 konkursoj jare en malsamaj urboj de la kontinento.[35][36] La Kanada THA rekonas du normojn, Stiga kaj Coleco, kaj determinas individuajn rangotabelojn de ili.[37]

    Aliaj variantoj pri tablohokeoRedakti

    Versioj ofertitaj de diversaj fabrikantoj estas multnombraj, sed nepopularaj en Eŭropo. Ĝi estas malsama en Nordameriko, kie ŝatantoj de produktoj de pluraj kompanioj estas organizitaj en siaj kluboj (ekzemple NTHL, kiu ludas sur tabloj de Coleco) kaj diversaj specoj de tablohokeo estas vaste uzataj – do, la 18-an de septembro 2015, la ĉefministro de Kanado Stephen Harper ludis reklaman ludon kun Wayne Gretzky.[38] Ekzistas pluraj sindikatoj, ligoj kaj federacioj en Nordameriko, kiuj samtempe rekonas tablojn de diversaj fabrikantoj: la Vinipego THL uzas tablajn hoke-kampojn de 20 fabrikantoj, inkluzive de Stiga, en ĝiaj turniroj, kaj ĝia prezidanto tenis ofico en la ITHF dum longa tempo.[39]

    Sur aliaj kontinentoj, la sporto estas preskaŭ nekonata, kaj ĝiaj loĝantoj ĉefe renkontas ĝin dum elmigrado – ekzemple en Danio oni organizas specialajn turnirojn "Bonvenon al Danio!".[40]

    Aliaj ludojRedakti

    Foje, pro komercaj kialoj, ludoj estas menciitaj kiel tablohokeo, kio estas la uzado de popularan markon. Foje la diferenco estas evidenta, kiel en la kazo de aerohokeo aŭ bilardohokeo, foje la afero estas diskutinda, kiel en la kazo de magneta hokeo sen gvidantaj fendoj, sed kun stangoj.[41][42] Estis provoj kunigi ilin ĉiuj sub unu organiza ombrelo, kiel la Eŭropa WTHA,[43] kiu ne havas serioza sukceso.

    La ĉefaj reguloj de la ludoRedakti

     
    Monda klubaj ĉampioneco en 2018, Jēkabpils, teamo "Riga GHK".
    1. La ludo estas juĝata de la ludantoj mem, kiu postulas, ke ili aliĝu al etikaj normoj.
    2. La ludo daŭras kvin minutojn. Tempo dum la ludo ne ĉesas, se la puck estas en la golejo aŭ forlasas la korton. La ludotempo povas esti malakceptita se la tablo bezonas ripari aŭ se la ludantoj konsentas pri tio.
    3. La ludo okazas sur "Stiga" ludkampoj, fiksitaj al la bazo. La fundo de la pordego povas esti ŝanĝita tranĉante la fundon de la plasto kaj anstataŭigante ĝin per ŝtofo.
    4. Enĵeto en la centro de la kampo komence de la ludo estas farita metante la diskon en la centron de la kampo kaj komencante la ludon per aŭdebla signalo. Ĉiuj aliaj enĵetoj estas ankaŭ faritaj en la centro de la kampo, sed de supre, tenante la diskon 5 cm super la kapoj de la figuroj. Ambaŭ centraj avanculoj devas esti plene retraktitaj en siaj flankoj de la kampo al sin en la momento de la enĵeto, la defendantoj devas esti retiriĝitaj antaŭ la blua linio kaj la kontraŭuloj devas esti pretaj enĵeti.
    5. En kazo de neantaŭvidita paŭzo en ludado, enĵeto okazas se ambaŭ ludantoj povis atingi la diskon en la momento de la paŭzo. Se ĝi estis kontrolita de unu el la ludantoj, la disko restas kun li.
    6. La golo ne enkalkulas:
      1. se la disko ne restis en la pordego, sed saltis malantaŭen;
      2. se figuro batis per piedo sur starantan diskon, kiu antaŭe estis metita sur la fendon de la sama figuro (sed ĵeto kun levita piedo estas enkalkulata kiam ĝi estas uzata kun turno);
      3. se malpli ol 3 sekundoj forpasis de la enĵeto, aŭ se la disko ankoraŭ ne tuŝis aliajn figurojn, krom la centro kaj la pordisto de la kontraŭulo;
      4. se la disko estas ĵetita samtempe kun la fina signalo (en kazo de dubo, la golo ne estas enkalkula);
      5. se la disko estas ĵetita en tempo, kiam la tablo ne estis stabila pro la atakanta ludanto.
    7. La trafita golo enkalkulas eĉ se la figuro estas rompita aŭ faligita dum la ĵeto.
    8. Unu figuro povas teni la diskon dum maksimume 5 sekundoj sen forpasigi aŭ ĵeti. Se oni preterpasas ĉi tiun tempon, sekvas enĵeto.
    9. Figuroj levitaj dum la ludo povas esti premitaj malsupren dum la ludo estas ĉesigita aŭ kiam la ludanto regas la disko. En ĉi-lasta kazo, la "5 dua regulo" devas esti observata. Kiam premita, ludanto ne povas ludi samtempe.
    10. Se la disko atingas la linio de golejo de la ludanto kaj li ne certas, ke li povos repreni ĝin per hokeilo, li eble anoncos la "Bloko" kaj faros enĵeton.
    11. Se ludanto ne venas al la ludo ene de 30 sekundoj de la komenca signalo, li perdas 0:10.[44]

    Turniroj uzas pli detalajn regulojn por atletoj, kiuj inkluzivas situaciojn, kiuj kutime ne okazas en amatoraj ludoj.[45]

    Praktika signifoRedakti

    Tablohokeo estas nomata de iuj plej rapidaj sportoj de la mondo, ĉar ĝi postulas tre rapidan reagon.[46] Samtempe, multaj tute ne rekonas ĝin kiel sporton, perceptante ĝin kiel ludilon. La pozicio estas malsama en Estonio, kie la Ministro pri Kulturo partoprenis en la malfermo de la Talina Internacia Pokalo.[47]

    En Latvio, sporta instruistoj rekomendas tablohokeo por disvolvo de moviĝan kunordigon kaj plifortigo dorsajn kaj krurajn muskolojn. Fingraj lerteco kaj logika pensado disvolviĝas, ĉar la ludo estas dinamika kaj ŝanĝiĝantaj situacioj postulas malsaman reagon ĉiun sekundon.[48]

    TurnirojRedakti

     
    Preparita tabloj por turniro

    Mondaj ĉampionecojRedakti

    Mondaj ĉampionecaj historioRedakti

    Jaro Loko Gajninto Nombro de partoprenantoj
    1989   Svedio, Stokholmo   Svedio, Mikael Kratz 42 (7 landoj)
    1992   Ĉeĥoslovakio, Brno   Svedio, Jacob Lindahl 32 (5 landoj)
    1993   Francio, Parizo   Svedio, Anders Ekestubbe 61 (9 landoj)
    1995   Svedio, Stokholmo   Svedio, Jacob Lindahl 66 (8 landoj)
    1997   Finnlando, Helsinko   Svedio, Hans Österman 61 (9 landoj)
    1999   Germanio, Wilhelmshaven   Svedio, Stefan Edwall 71 (15 landoj)
    2001   Ĉeĥio, Plzeň   Svedio, Hans Österman 100 (16 landoj)
    2003   Svislando, Zuriko   Svedio, Daniel Wallén 102 (19 landoj)
    2005   Latvio, Rigo   Svedio, Hans Österman 132 (22 landoj)
    2007   Rusio, Moskvo   Finnlando, Roni Nuttunen 117 (19 landoj)
    2009   Hungario, Budapeŝto   Finnlando, Roni Nuttunen 131 (16 landoj)
    2011   Finnlando, Turku   Rusio, Oleg Dmitriĉenko 105 (17 landoj)
    2013   Norvegio, Stavanger   Latvio, Atis Sīlis 121 (23 landoj)
    2015   Rusio, Sankt-Peterburgo   Rusio, Maxim Borisov 108 (16 landoj)
    2017   Ĉeĥio, Liberec   Latvio, Edgars Caics 146 (25 landoj)
    2019   Belorusio, Raubiĉi   Rusio, Maksim Borisov 115 (16 landoj)

    Mondaj virinaj ĉampionecaj historioRedakti

     
    Rusa virina teamo - monda ĉampioninoj en tabla hokeo ĉe 2019
     
    Individuala gajnitinoj en Monda Ĉampioneco - 2019. De live - Laima Kamzola (2-a loko), Maria Saveljeva (1-a loko) kaj Krista Annija Lagzdiņa (3-a loko)
    Jaro Loko Gajninto Nombro de partoprenantinoj
    1992   Ĉeĥoslovakio, Brno   Francio, Nathalie Biais 6 (3 landoj)
    1993   Francio, Parizo   Svedio, Sissie Wikström 9 (5 landoj)
    1995   Svedio, Stokholmo   Svedio, Chatrin Johansson 12 (6 landoj)
    1997   Finnlando, Helsinko   Svedio, Sissie Wikström 8 (5 landoj)
    1999   Germanio, Wilhelmshaven   Finnlando, Tarja Lindberg 8 (3 landoj)
    2001   Ĉeĥio, Plzeň   Finnlando, Piia Pulliainen 12 (6 landoj)
    2003   Svislando, Zuriko   Finnlando, Piia Pulliainen 22 (8 landoj)
    2005   Latvio, Rigo   Finnlando, Piia Pulliainen 21 (8 landoj)
    2007   Rusio, Moskvo   Rusio, Aleksandra Belavina 15 (6 landoj)
    2009   Hungario, Budapeŝto   Rusio, Maria Yalbaĉeva 23 (9 landoj)
    2011   Finnlando, Turku   Rusio, Maria Yalbaĉeva 16 (7 landoj)
    2013   Norvegio, Stavanger   Rusio, Maria Miloradova 18 (9 landoj)
    2015   Rusio, Sankt-Peterburgo   Rusio, Viktoria Lariĉeva 18 (8 landoj)
    2017   Ĉeĥio, Liberec   Rusio, Irina Vorobyeva 23 (9 landoj)
    2019   Belorusio, Raubiĉi   Estonio, Maria Saveljeva 21 (7 landoj)

    Mondaj junulaj ĉampionecaj historioRedakti

     
    Roni Nuttunen en 2018
    Jaro Loko Gajninto Nombro de partoprenantoj
    1997   Finnlando, Helsinko   Svedio, Mikael Lindberg 9 (5 landoj)
    1999   Germanio, Wilhelmshaven   Finnlando, Erno Lantiainen 8 (4 landoj)
    2001   Ĉeĥio, Plzeň   Finnlando, Miikka Pulliainen 14 (7 landoj)
    2003   Svislando, Zuriko   Rusio, Aleksey Zaharov 24 (10 landoj)
    2005   Latvio, Rigo   Finnlando, Roni Nuttunen 26 (11 landoj)
    2007   Rusio, Moskvo   Finnlando, Roni Nuttunen 22 (8 landoj)
    2009   Hungario, Budapeŝto   Finnlando, Ahti Lampi 29 (10 landoj)
    2011   Finnlando, Turku   Rusio, Maksim Borisov 20 (8 landoj)
    2013   Norvegio, Stavanger   Rusio, Maksim Borisov 25 (10 landoj)
    2015   Rusio, Sankt-Peterburgo   Rusio, Mihail Ŝaŝkov 20 (9 landoj)
    2017   Ĉeĥio, Liberec   Svedio, Oscar Henriksson 36 (13 landoj)
    2019   Belorusio, Raubiĉi   Ukrainio, Anton Umanskyy 33 (8 landoj)

    Mondaj veteranaj ĉampionecaj historioRedakti

    Jaro Loko Gajninto Nombro de partoprenantoj
    2005   Latvio, Rigo   Svedio, Thomas Petersson 24 (11 landoj)
    2007   Rusio, Moskvo   Ĉeĥio, Pavel Plešák 25 (13 landoj)
    2009   Hungario, Budapeŝto   Svedio, Pontus Eriksson 35 (12 landoj)
    2011   Finnlando, Turku   Rusio, Dmitriy Petrov 24 (11 landoj)
    2013   Norvegio, Stavanger   Rusio, Aleksey Titov 36 (16 landoj)
    2015   Rusio, Sankt-Peterburgo   Rusio, Stanislav Lutay 39 (14 landoj)
    2017   Ĉeĥio, Liberec   Rusio, Aleksey Titov 52 (21 landoj)
    2019   Belorusio, Raubiĉi   Svedio, Peter Östlund 59 (16 landoj)

    Mondaj teamaj ĉampionecaj historioRedakti

    Jaro Loko Gajnanta malfermajn teamojn Teamo de gajnaj virinoj Teamo de gajnaj junuloj Teamo de gajnaj veteranoj
    1992   Ĉeĥoslovakio, Brno   Svedio, (4)
    1993   Francio, Parizo   Svedio, (15)
    1995   Svedio, Stokholmo   Svedio, (15)
    1997   Finnlando, Helsinko   Svedio (Swedio II), (14)
    1999   Germanio, Wilhelmshaven   Svedio, (8)
    2001   Ĉeĥio, Plzeň   Svedio, (13)
    2003   Svislando, Zuriko   Svedio, (14)
    2005   Latvio, Rigo   Finnlando, (16)   Rusio, (6)
    2007   Rusio, Moskvo   Svedio, (15)   Rusio, (4)
    2009   Hungario, Budapeŝto   Rusio, (15)   Rusio, (6)   Svedio, (10)
    2011   Finnlando, Turku   Rusio, (12)   Finnlando, (3)   Rusio, (7)   Rusio, (7)
    2013 Stavanger, Norway   Rusio, (15)   Rusio, (4)   Rusio, (7)   Svedio, (9)
    2015   Rusio, Sankt-Peterburgo   Rusio, (13)   Rusio, (4)   Rusio, (6)   Ĉeĥio, (11)
    2017   Ĉeĥio, Liberec   Rusio, (15)   Latvio, (5)   Ukrainio, (9)   Svedio, (14)
    2019   Belorusio, Raubiĉi   Rusio, (12)   Rusio, (5)   Ukrainio, (6)   Svedio, (12)

    Neoficialaj infanaj Mondĉampionaj historio (sub 13 jaroj)Redakti

    Jaro Loko Gajninto Nombro de partoprenantoj
    2015   Rusio, Sankt-Peterburgo   Rusio, Nikita Zholobov 13 (4 landoj)
    2017   Ĉeĥio, Liberec   Ukrainio, Evgeny Matantsev 20 (10 landoj)
    2019   Belorusio, Raubiĉi   Latvio, Krista Annija Lagzdiņa 26 (7 landoj)

    Neoficialaj oldveteranaj Mondĉampionecaj historio (super 50 jaroj)Redakti

    Jaro Loko Gajninto Nombro de partoprenantoj
    2015   Rusio, Sankt-Peterburgo   Ĉeĥio, Pavel Pleshak 19 (9 landoj)
    2017   Ĉeĥio, Liberec   Rusio, Aleksey Titov 34 (14 landoj)
    2019   Belorusio, Raubiĉi   Norvegio, Yngve Osheim 34 (11 landoj)

    Eŭropaj ĉampionecojRedakti

    Eŭropaj ĉampionecaj historioRedakti

    Jaro Loko Gajninto Nombro de partoprenantoj
    1990   Svedio, Lund   Svedio, Jörgen Sundqvist 63 (9 landoj)
    1992   Ĉeĥoslovakio, Brno   Svedio, Mikael Kratz 75 (5 landoj)
    2006   Slovakio, Skalica   Rusio, Aleksey Zaharov 111 (17 landoj)
    2008   Latvio, Rigo   Finnlando, Ahti Lampi 103 (10 landoj)
    2010   Svedio, Överum   Finnlando, Ahti Lampi 82 (9 landoj)
    2012   Latvio, Rigo   Rusio, Maksim Borisov 106 (13 landoj)
    2014   Latvio, Rigo   Rusio, Maksim Borisov 122 (14 landoj)
    2016   Estonio, Talino   Latvio, Edgars Caics 124 (15 landoj)
    2018   Svedio, Eskilstuna   Rusio, Maxim Borisov 128 (17 landoj)

    Eŭropaj virinaj ĉampionecaj historioRedakti

    Jaro Loko Gajninto Nombro de partoprenantinoj
    1992   Ĉeĥoslovakio, Brno   Francio, Nathalie Biais 7 (4 landoj)
    2006   Slovakio, Skalica   Rusio, Aleksandra Belavina 17 (7 landoj)
    2008   Latvio, Rigo   Rusio, Maria Yalbaĉeva 14 (7 landoj)
    2010   Svedio, Överum   Rusio, Maria Yalbaĉeva 15 (6 landoj)
    2012   Latvio, Rigo   Rusio, Viktoria Lariĉeva 20 (8 landoj)
    2014   Latvio, Rigo   Rusio, Viktoria Lariĉeva 18 (8 landoj)
    2016   Estonio, Talino   Ukrainio, Viktoriya Noselivska 22 (7 landoj)
    2018   Svedio, Eskilstuna   Estonio, Maria Saveljeva 18 (7 landoj)

    Eŭropa junulaj ĉampionecaj historioRedakti

    Jaro Loko Gajninto Nombro de partoprenantoj
    2006   Slovakio, Skalica   Latvio, Edgars Caics 24 (6 landoj)
    2008   Latvio, Rigo   Finnlando, Ahti Lampi 22 (8 landoj)
    2010   Svedio, Överum   Latvio, Matīss Saulītis 25 (7 landoj)
    2012   Latvio, Rigo   Rusio, Maksim Borisov 25 (7 landoj)
    2014   Latvio, Rigo   Finnlando, Jan Pelkonen 35 (11 landoj)
    2016   Estonio, Talino   Rusio, Venyamin Gerasimov 37 (10 landoj)
    2018   Svedio, Eskilstuna   Rusio, Nikita Ĵolobov 36 (10 landoj)

    Eŭropaj veteranaj ĉampionecaj historioRedakti

    Jaro Loko Gajninto Nombro de partoprenantoj
    2006   Slovakio, Skalica   Ĉeĥio, Pavel Plešák 28 (9 landoj)
    2008   Latvio, Rigo   Ĉeĥio, Pavel Plešák 26 (10 landoj)
    2010   Svedio, Överum   Finnlando, Janne Kokko 20 (6 landoj)
    2012   Latvio, Rigo   Ĉeĥio, Jan Dryák 39 (12 landoj)
    2014   Latvio, Rigo   Svedio, Lars Henriksson 41 (13 landoj)
    2016   Estonio, Talino   Rusio, Aleksey Titov 48 (13 landoj)
    2018   Svedio, Eskilstuna   Rusio, Aleksey Titov 45 (15 landoj)

    Eŭropaj teamaj ĉampionecaj historioRedakti

    Jaro Loko Gajnanta malfermajn teamojn Teamo de gajnaj virinoj Teamo de gajnaj junuloj Teamo de gajnaj veteranoj
    1990   Svedio, Lund   Svedio (Sweden III), (15)
    1992   Ĉeĥoslovakio, Brno   Svedio, (8)
    2006   Slovakio, Skalica   Ĉeĥio, (12)   Ĉeĥio, (4)
    2008   Latvio, Rigo   Finnlando, (10)   Rusio, (4)   Svedio, (8)
    2010   Svedio, Överum   Svedio, Sweden (8)   Rusio, (4)   Rusio, (6)   Rusio, (5)
    2012   Latvio, Rigo   Rusio, (10)   Rusio, (4)   Rusio, (6)   Ĉeĥio, (6)
    2014   Latvio, Rigo   Latvio, (11)   Rusio, (4)   Ukrainio, (9)   Rusio, (11)
    2016   Estonio, Talino   Rusio, (11)   Rusio, (5)   Rusio, (6)   Rusio, (11)
    2018   Svedio, Eskilstuna   Rusio, (11)   Svedio, (3)   Rusio, (8)   Svedio, (10)

    Neoficialaj infanaj Eŭropaj ĉampionecaj historio (sub 13 jaroj)Redakti

    Jaro Loko Gajninto Nombro de partoprenantoj
    2014   Latvio, Rigo   Rusio, Dmitriy Afonin 16 (5 landoj)
    2016   Estonio, Talino   Ukrainio, Evgeny Matantsev 24 (9 landoj)
    2018   Svedio, Eskilstuna   Ukrainio, Evgeny Matantsev 18 (7 landoj)

    Neoficialaj oldveteranaj Eŭropaj ĉampionecaj historio (super 50 jaroj)Redakti

    Jaro Loko Gajninto Nombro de partoprenantoj
    2014   Latvio, Rigo   Rusio, Aleksandr Danilov 14 (7 landoj)
    2016   Estonio, Talino   Ĉeĥio, Pavel Pleshak 23 (8 landoj)
    2018   Svedio, Eskilstuna   Finnlando, Janne Kokko 25 (9 landoj)

    Nordamerikaj ĉampionecojRedakti

    Nordamerikaj ĉampionecaj historioRedakti

    Jaro Loko Gajninto Nombro de partoprenantoj
    2008   Usono, Detrojto   Usono, Kenny Dubois 38 (3 landoj)
    2009   Usono, Detrojto   Kanado, Bernie Kunzler 36 (3 landoj)
    2010   Usono, Detrojto   Danio, Bjarne Axelsen 34 (4 landoj)
    2011   Usono, Detrojto   Danio, Bjarne Axelsen 25 (4 landoj)
    2012   Usono, Detrojto   Danio, Bjarne Axelsen 48 (4 landoj)
    2013   Usono, Detrojto   Danio, Bjarne Axelsen 42 (3 landoj)
    2014   Usono, Livonio   Kanado, Bruce Turner 40 (2 landoj)
    2015   Usono, Livonio   Svedio, Karl Jönsson 40 (4 landoj)
    2016   Usono, Livonio   Ĉeĥio, Roman Nezhyba 35 (3 landoj)
    2017   Usono, Livonio   Ĉeĥio, Roman Nezhyba 30 (3 landoj)
    2018   Usono, Livonio   Ĉeĥio, Roman Nezhyba 24 (3 landoj)
    2018   Kanado, Edmontono   Danio, Bjarne Axelsen 25 (3 landoj)
    2019   Usono, Lemont   Rusio, Vitaliy Skorobogatov 17 (4 landoj)

    Klubaj ĉampionecojRedakti

    Mondaj klubaj ĉampionecaj historioRedakti

    Jaro Loko Gajna teamo Nombro de teamoj
    2007   Norvegio, Oslo   Svedio, Enköping HSC 20 (7 landoj)
    2010   Ĉeĥio, Liberec   Rusio, RTHF United Team 26 (8 landoj)
    2012   Rusio, Sankt-Peterburgo   Latvio, BJC Laimīte 17 (5 landoj)
    2014   Ĉeĥio, Letovice   Latvio, BJC Laimīte 31 (10 landoj)
    2016   Rusio, Kursk   Latvio, BJC Laimīte 23 (3 landoj)
    2018   Latvio, Jēkabpils   Rusio, THC Toros 23 (5 landoj)

    Vidu ankaŭRedakti

    Eksteraj ligilojRedakti

    ReferencojRedakti

    1. СТВ: Почему настольный хоккей набирает популярность? О стратегии игры рассказывают игроки 17.06.2019 (en rusa)
    2. Россиянки лучшие в мире в 5-й раз! В. Скоробогатов, ФНХ Санкт-Петербурга (en rusa)
    3. Tournament rules
    4. La unua tablohokeo
    5. La historio de tablohokeo
    6. The Complete History of the Most Realistic Mechanical Sports Game ever Devised
    7. 7,0 7,1 Table Hockey History
    8. Filmeto: Sven Tumba - Sveda Ice- kaj Tabela hoke-legendo (en angla)
    9. Superrigardo pri tablohokeo Stiga (en rusa)
    10. Filmeto: STIGA Play Off 21 Peter Forsberg Edition nova tablohokeo
    11. List of world championships
    12. Open results at ECh-2018
    13. Великолепная семёрка (en rusa)
    14. Pasaules čempionātā galda hokejā Latvijai sešas medaļas (en latva)
    15. ЧМ-2019: Вторая чемпионская корона Максима Борисова и бронза Арсения Столярова (en rusa)
    16. ЧМ-2019: Несмотря ни на что. Шестая победа подряд и 10 лет доминирования сборной России в категории "Open Teams" (en rusa)
    17. Настольный хоккей: ностальгия по детству или серьёзный вид спорта (en rusa)
    18. Galda hokeja pirmssākumi Latvijā un pasaulē (en latva)
    19. Russian championships
    20. ЧМ-2017. Часть 2. «Гей, славяне!» (en rusa)
    21. 21,0 21,1 International Table Hockey Federation: Organization
    22. Чемпионат – это звучит гордо. Как чиновников поставили на место (en rusa)
    23. ITHF Constitution
    24. Superrigardo de Stiga ludkampojn (en rusa)
    25. Billiard-hockey
    26. WTHA news 2/2016
    27. Praha – Pražský turnaj fotogalerie (en ĉeĥa)
    28. Novosibirsk portal about situation around "Luch" at 2014 (en rusa)
    29. Интервью с Бахтияром Тилеукабыловым (en rusa)
    30. Chexxfan - Bubela hokeo
    31. Bubble Hockey Buying Guide
    32. World Championship Tournament of Bubble Hockey will be held in Buffalo
    33. Los Angeles Times: Cabbage Patch Doll Maker Is Bankrupt
    34. The Complete History of the Most Realistic Mechanical Sports Game ever Devised
    35. NTHL:Calendar
    36. Youtube: 2009 Coleco US Open Championship G2
    37. Canadian THA
    38. Wayne Gretzky assists on Stephen Harper's goal
    39. New CTHA President Sal Capizzi’s unique league
    40. Eagles development tournaments
    41. Мурманский магнитный хоккей (en rusa)
    42. Youtube: magneta hokeo
    43. Billiard-hockey: WTHA
    44. Short version of rules (en latva)
    45. Full rules
    46. Lou Marinoff: About Table Hockey
    47. В субботу в Таллинне прошел этап Кубка мира по настольному хоккею (en rusa)
    48. Recomendations of children centre "Laimīte" (en latva)