Georges Pompidou

prezidento de Francio

Georges Jean Raymond POMPIDOU, kutime nomata Georges Pompidou (naskiĝis la 5-an de julio 1911 en Montboudif (departemento Cantal), mortis la 2-an de aprilo 1974 en Parizo) estis franca ŝtatulo.

Georges Pompidou
deputito (parlamentano de Francio)
Georges Pompidou (cropped 2).jpg
Persona informo
Naskonomo Georges Jean Raymond Pompidou
Naskiĝo 5-an de julio 1911 (1911-07-05)
en Montboudif
Morto 2-an de aprilo 1974 (1974-04-02) (62-jara)
en Parizo
Mortis pro leŭkemio • limfomo [#]
Tombo Orvilliers [#]
Religio katolika eklezio [#]
Lingvoj franca lingvo [#]
Ŝtataneco Francio [#]
Alma mater Gimnazio Louis-le-Grand • Supera normala lernejo • Instituto pri Politikaj Studoj de Parizo • lycée Pierre-de-Fermat [#]
Partio Unio de Demokratoj por la Respubliko [#]
Familio
Patro Léon Pompidou [#]
Edz(in)o Claude Pompidou [#]
Infanoj Alain Pompidou [#]
Profesio
Okupo politikisto • bankisto [#]
Aktiva en Parizo [#]
Ĉefministro de Francio
Dum 1962-1968
Antaŭulo Michel Debré
Sekvanto Maurice Couve de Murville
Prezidento de Francio
Dum 1969-1974
Antaŭulo Charles de Gaulle
Sekvanto Valéry Giscard d’Estaing
[#] Fonto: Vikidatumoj
Information icon.svg
vdr
Georges Pompidou - Bundesarchiv B 145 Bild-F020538-0006.jpg

Filo de du geinstruistoj, li vizitis la prestiĝan École Normale Supérieure en la prestiĝa Gimnazio Louis-le-Grand, kie li konatiĝis kun Léopold Sédar Senghor kaj Aimé Césaire. Akceptita en la École Normale Supérieure (1931), li fariĝis agregaciulo pri beletro (1934) kaj komencis instrui, unue en Marsejlo, poste en Parizo en la fama Liceo Henri-IV. Li publikigis iun Antologion de la franca Poezio, kiu estis reeldonita kaj plu legatas pro ties kvalito kaj la interveno de lia persona emocio. Lia beletrema menso ankaŭ manifestiĝis, kiam fine de demandoseanco gazetisto petis komenton pri priama kaj primora tragedio antaŭ nelonge okazinta en Francio, li respondis, ke li ne diros tion, kion li pensas pri tio, sed li nur eldiris versojn de Paul Éluard kiel komenton.

En 1935 li edziĝis kun Claude Cahour, kun kiu li adoptis filon, Alain Pompidou naskita en 1942.

Post la Liberiĝo li fariĝis «Maître des Requêtes» en la «Conseil d'État», supera tribunalo de la franca administracio, poste direktoro de la Turismo (1946-1949). Inter 1954 kaj 1958, li laboris en la Banko Rothschild. Kiam Charles de Gaulle reprenis la povon en 1958, li fariĝis lia kabinetestro kaj en 1962 ĉefministro.

Dum la ribelo de Majo 1968 li komprenis, ke la ribelantoj perdis la apogon de la publiko per siaj troigoj kaj proponis novan voĉdonadon por elekti novan asembleon. De Gaulle, kiu preferus referendumon, konsentis sed ne sen grumblado. Fakte la voĉdonado estis triumfo por de Gaulle, sed ĉi tiu ne pardonis al sia ĉefministro, ke li pravis kontraŭ li kaj lin anstataŭigis kiel ĉefministron per Maurice Couve de Murville.

Tamen post la malsukceso de la referendumo de 1969 kaj la demisio de de Gaulle, Pompidou estis elektita Prezidento de la Respubliko la 15-an de Junio. Bedaŭrinde li jam estis malsana kaj la troa laborado postulata de lia posteno malhelpis efikan kuracadon. Li mortis la 2-an de Aprilo 1974, kaŝinte ĝis la fino sian sanstaton. Pri tio François Mitterrand indignis laŭtvoĉe... kaj li mem dum pli ol dek jaroj ne nur kaŝos sian kanceron sed ne hezitos trompi la popolon per la publikigo de mensogaj kuracistaj deklaroj.

Vidu ankaŭRedakti

Eksteraj ligilojRedakti