Malfermi la ĉefan menuon

Areo (el sanskrito ur, urv, urw.ars (tero) kaj el tie la latina area (arvum, kampo))[1] estas la kvanto esprimanta la grandecon de regiono en la ebeno (du dimensioj). Ĝi estas parto de la tera surfaco, kun difinitaj limoj aŭ difinita uzo.

La areo de ortangulo estas kalkulata per la formulo a×b, kie a kaj b estas la longo kaj la larĝo de la ortangulo.

La SI-unuo de areo estas kvadrata metro (m2). Aliaj unuoj estas la kvadrata kilometro ktp. kaj la hektaro (100m×100m=10.000m2).

Enhavo

DifinojRedakti

Laŭ Francisko Azorín Areo estas Tersurfaco. Spaco inter difinitaj limoj.[2]

Disvastiĝa areoRedakti

Disvastiĝa areo estas esprimo por difini tiun teran surfacon de bestospecioj, kiun ili konkeris, tie disvastiĝis.

BildaroRedakti

NotojRedakti

  1. Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo kaj metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 18.
  2. Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 18.

BibliografioRedakti

  • Spiegel, Murray R.; Abellanas, Lorenzo (1992). McGraw-Hill, eld. Fórmulas y tablas de matemática aplicada. Aravaca (Madrid). ISBN 84-7615-197-7.

Eksteraj ligilojRedakti